Lollymans log

¶Lollyman levert het bewijs aan de pers

Prive        di 30 nov 2004
MRI geeft uitsluitsel
door Petra Boots

AMSTERDAM - Lollyman is puur natuur! Dat hebben de artsen in het Diagnostisch Centrum Amsterdam afgelopen weekend onomstotelijk vastgesteld.

De spontane logger onderging daar zaterdag een MRI om aan alle geruchten rond zijn cerebrale cortex een eind te maken. "Hierna wil ik nooit meer over hersenen praten", zei Lollyman."

"Ik ben dol op mijn Corries, maar zoveel aandacht als ze na de Psychologie Magazine-reportage hebben gehad, slaat echt alles", vervolgt de logger.

"Ik ben blij dat alle siliconen-computer-chip verhalen nu definitief naar het land der fabelen kunnen worden verwezen. En ik weer fier en rechtschapen in het leven kan staan. Ik hou niet van liegen en ik heb hierover dus ook niet gelogen!"

Lollyman, die over een paar weken met vakantie gaat om uit te rusten van alle hectiek na zijn Psychologie Magazine-avontuur, vertelde het nieuws over zijn MRI scan gisteren na afloop meteen aan enkele bouwvakkers, die hem lachend toevertrouwden er 's nachts niet van te slapen.

"Een MRI geeft 100% zekerheid", aldus Lollyman. " Beter dan een normale röntgenfoto. Echt alles maar dan ook alles van de hersenen is daarmee zichtbaar. In de mijne zit niks onnatuurlijks. En dan hou ik er nu over op."

Zie vooral ook de Telegraaf over dit onderwerp.

¶Lollyman schrijft een recensie

Afgelopen vrijdag was ik in het kleine, maar intieme en uitverkochte Fijnhout theater. Hier bracht theatergroep "Looz 2" vol overtuiging de voorstelling "Iphigenia?" op de planken. De omschrijving van dit stuk luidde als volgt:

Een Griekse mythe wordt realiteit

Een klassieke monoloog met een korte adem.
Een groep die ergens voor staat.
Een manifest dat overheerst.
Een theater waar alles mogelijk lijkt.

En hiermee wordt eigenlijk al teveel gezegd, omdat dit een voorstelling was die zich het best leende voor een onvoorbereide geest. Het stuk begint volledig klassiek als 'Iphigenia' zelf tussen een minimalistisch decor, dat slechts bestaat uit naar beneden hangende doeken, haar geschiedenis declameert. Terwijl op de achtergrond een hoop storend lawaai te horen was, leek het publiek te vrezen voor weer een toneelavond die de middelmaat niet ontstijgt.

De positieve wending kwam echter al snel toen 'Desi', gespeeld door uitblinker Roos Verschoor, het toneel opstormde. Een toneelgroep opererend onder de naam 'Mazaal Frontaal' speelde een revolutie en wierp het juk van de regie van zich af. Een onnavolgbare mix van regie, improvisatie en werkelijkheid was het resultaat.

De revolutie op het toneel leidde tot vele vol beleving gespeelde conflicten tussen de acteurs. De meest opmerkelijke scène hierbij was een buikdansact waarbij ondertussen op een groot scherm geprojecteerd de ruziënde acteurs in de kleedkamer te zien waren. Een prachtige tegenstelling die de toeschouwers vol verbazing aanschouwden.

Maar "Iphigenia?" bood meer dan alleen verbazing. Een verfrissende humor kenmerkte de geïmproviseerde onderdelen. "Looz 2" theatersport kwaliteiten benadert die van groten als "op sterk water". Acteur Helmer van der Sar excelleerde in de "theatersport" onderdelen. Zijn hoogtepunt was het hilarische geïmproviseerde lied "de laatkomers". Van der Sar zal er wel voor moeten waken niet teveel te blijven hangen in karikaturale typetjes. Wanneer hij erin slaagt iets meer diepgang in zijn karakters te leggen mag hij zichzelf met recht een compleet acteur noemen.

Al met al was het een fijne avond. Toneelgroep 'Looz 2' toonde aan aardig op weg te zijn waarbij het Fijnhout theater misschien al te klein is voor deze klasse.


Tja, ik had u natuurlijk ook gewoon kunnen zeggen dat het leuk was...

¶Lollyman vond het goed

Weekend;
Terwijl u natuurlijk het hele weekend druk bezig was een glas in uw mond te proppen, heb ik hele andere dingen gedaan.

Later zeker wat verhalen.

¶Lollyman en de afgelopen vakantie

Vandaag kreeg ik wat digitale vakantiefoto's toegestuurd. Dat is inderdaad wat aan de late kant. Maar dat geeft niet, hoe langer geleden de foto's zijn genomen, hoe leuker ze worden. Het zijn foto's van mijn vakantiewerk afgelopen zomer. Standaard foto's van gekke mensen voor u. Voor mij... memorieieieieies. Wat kan ik er over zeggen? Nouja, dit: als u zich verveelt dit weekend kunt u dit eens uitproberen:

¶Lollyman introduceert...

Mag ik u voorstellen aan "Hartman"? Fijn, dank u.

Hartman en ik zijn al een tijdje vrienden. Een jaartje of 10, of meer. En sinds kort spreekt Hartman zich ook uit via het wereldweide web. Hartman vormt zo ongeveer de meerderheid van mijn lezerspubliek. Op basis van die schatting vermoed ik dat het merendeel van mijn lezers wel tevreden is als ik even een linkje naar zijn site post. Houdt den leezer te vrindt, schreef mijn opa altijd.

Bij dezen: Hartmanspeaks.

Hartmanspeaks.nl is vanaf heden ook te vinden in mijn linklijstje. Dat was eigenlijk niet de bedoeling. Ik wil namelijk niet overkomen als ordinaire linkprostituee, maar ik werd zo moe van de hele tijd het adres intypen in mijn browserbalkje. Nu kan ik heerlijk mijn dagelijkse leesrondje in één keer doorklikken. Om heel eerlijk te zijn had ik Hartman al eerder willen linken, maar hij had een blogspot.com weblog en u begrijpt natuurlijk dat ik daar niet aan had kunnen beginnen.

¶Lollyman vertelt geen verhaal

Als u een lezer bent van 'het gebeuren hier', dan kan ik me voorstellen dat lezen is wat u graag wilt. Dat komt goed uit, want ik wil graag schrijven, over het algemeen tenminste. Helaas moet ik u vandaag weer teleurstellen. Ik zou kunnen zeggen dat ik druk ben; dat is op zich ook zo. Maar eigenlijk komt het schrijven mij gewoon even niet uit, drukte heeft daar niets mee te maken. Mag ik het voor de laatste keer proberen goed te maken met een foto?

...ik was er al bang voor dat u dat zou denken...

¶Lollyman vond het gezellig

Weekend...

Later misschien nog wat verhaaltjes...

¶Lollymans regengedachten

Regengedachten op een regendag.

Moet ik u nog uitleggen dat mijn camera en ik elkaar de liefde hebben verklaard? We kennen elkaar nog maar net, maar we zijn nu al onafscheidelijk. Dat betekent dat u vandaag weer mag genieten van onze samenwerking (ja, alwéér ja...). En vergeeft u mij alstublieft dat ik mijn camera heb gebruikt voor iets dat de gemiddelde webcam ook kan; liefde maakt immers blind.

Dit was vandaag mijn uitzicht. Vrolijk werd ik er niet van. En ineens moest ik denken aan een stukje tekst van één van de mooiste droevige liedjes die ik ken:

    clock keeps ticking
    cars keep moving by
    sometimes it just don't matter
    how fuckin' hard you try
    I listen to the footsteps
    of the people walking by
    I know I am much like them
    I just don't know why

U kent het niet? Dat klopt.

Ik beloof u nu, de volgende keer dat ik mijn camera voor het raam automatisch foto's laat maken is het voorjaar. Korte rokjes en strakke shirtjes stemmen een stuk vrolijker...

¶Lollyman heeft eersteklas kaartjes

Weet u, als de pleuris echt nog een keer uitbreekt in dit land zit ik in ieder geval op de eerste rij.

Mijn huis staat zo ongeveer in het midden van de denkbeeldige driehoek van Moskee, Syrisch Orthodoxe Kerk en Synagoge.

Als er wilde hordes mensen gaan rondlopen met fakkels en hooivorken laat ik het u weten.

¶Lollyman is brak

Echt waar. En niets fijner dan dan even een stukje te gaan wandelen in een zonovergoten park. Ik had mijn digitate camera bij me. Het ding heeft "14 Shooting Modes"; ik heb er drie gebruikt en begrijp er nog geen zak van.

Eén ding heb ik inmiddels wel begrepen, het ding maakts soms best scherpe foto's.

¶Lollymans tip voor vandaag

Als u nog op zoek bent naar nieuwe drankspelletjes:

Kijk dezer dagen naar journaal en actualiteitenprogramma's en adt er eentje als u iemand hoort oproepen tot kalmte.

¶Lollyman en de laffe aanpak

Voor al diegenen onder u die een spannend vervolg verhaal verwachtten, ik moet u teleurstellen. Ik heb mijn "onbekend meisje uit café" maar even een smsje gestuurd dat dit niet echt wat ging worden.

Soms moet je dingen doen waarvan je weet dat je er spijt van gaat krijgen. Deze keer vond ik dat ik dat soort dingen vooral moest laten.

¶Lollymans digitale camera/herfst

Ja mensen u leest het goed, lollyman is vanaf heden de trotse bezitter van een digitale camera. Het schijnt een goeie te zijn, alleen af en toe wat last van "purple fringing" of iets dergelijks. Ik kan u vertellen dat van die "purple fringing", dat klopt. Om dit te bewijzen even een klein stukje van een fototje dat ik zojuist gemaakt heb (ziet u het??).

Ik had het fototje "herfst.jpg" genoemd en toen zag ik dat ik ook een bestandje "herfst.txt" had. Dit was een stukje dat ik, met goede reden, nooit geplaatst heb. Maar u treft mij in een goede bui en omdat het zo toepasselijk is:

Lollyman en de zonovergoten ellende

Het is altijd moeilijk in de lente en de herfst. Van die tussenseizoenen, ik weet nooit wat ik er mee aanmoet. Het klimaat wisselt en zo ook mijn stemmingen. De ene dag zie ik de herfst als een prachtig dramatisch slotakkoord van de zomer. De volgende dag vraag ik me af waarom de zon dit hele schouwspel van verrotting, neergang en afbraak nog moet belichten. Laat ons dan toch gelijk overgaan in die godvergeten winter, donker en koud, maar wel stabiel. Waar ik gewoon niet tegen kan is dat tergend langzame afglijden naar erger.

Ik wens u ook nog een heel prettige dag...

¶Lollyman en Koos

Vraagt u zich in uw dromen ook wel eens af of Koos een koosnaampje is? Of ben ik de enige?

Ach, de avond daarvoor droomde ik dat ik citroenen in de tuin van de buren gooide. Dan vind ik dit al een hele verbetering...

Sorry, ik sliep de afgelopen nachten niet zo goed.

¶Lollyman ziet het al gebeuren

Twee vriendinnen in de kroeg:

Vriendin1: Heej vriendin 2, nu niet gelijk kijken hoor, maar die leuke jongen achter je...
Vriendin2: - Ja?
Neeeee! niet gelijk kijken!
- Ja, ja, ok, ok.
Nou die jongen achter jou zit de hele tijd zo raar te doen met z'n vingers
- Met z'n vingers? Hoe dan?
Nou niet gelijk kijken hoor, maar zo:

zo met z'n wijsvinger voor zijn middelvinger.
- OEoeh, wat spannend!
Spannend!?
- Ja joh vriendin 1, als je nou ook zo met je vingers doet heb je een Xmoment!!!
Een wát moment?
- Een Xmoment, dan moet je op Xmoment.nl kijken en dan kan je door de tijd en plaats in te voeren in contact komen met die jongen.

*Vriendin 1 zwaait haar hand in de lucht en kruist haar vingers*
*Leuke jongen begin druk te wijzen en te gebaren*
*Vriendin 1 kijkt vol onbegrip naar leuke jongen*
*leuke jongen zucht en roept door het café:* "Hij was voor dat meisje achter je bedoelt!"

Ik beloof hierbij plechtig de eerste persoon die mij het X-teken geeft heel erg hard uit te lachen...

¶Lollyman vaart er wel bij

Wat ben ik toch dol op democratie! Och, och wat ben ik toch dol op democratie, geen gelegenheid om te stemmen laat ik voorbij gaan. Want stemmen is goed, want zo kan je je stem laten horen. Ik stem al sinds 1966 op dezelfde partij, dat mag duidelijk zijn, niet dat ik toen al geboren was, maar dat terzijde. En laat mij alstublieft nog meer stemmen. Kom maar op met die gekozen burgemeester en referenda, oh alstublieft meer referenda! Pas 1 keer eerder heb ik mogen stemmen bij een raadgevend referendum. Geweldig! Ik heb toen blanco gestemd en uit het percentage blanco stemmers van de totaalstemmers kon ik berekenen dat ik de enige was! Geweldig! De opkomst was belabberd laag dus de uitslag kon de gemeenteraad terzijde schuiven, maar ik had in ieder geval gestemd!

En nu mag ik weer! Dit keer de waterschapsverkiezingen. "Het waterschap: u vaart er wel bij!" is de geweldige slogan die ze hanteren. Nou ik kan u vertellen daar heeft een creatieveling uren op lopen zweten hoor, op die slogan. Hij moest bijvoorbeeld kiezen tussen "het waterschap: houdt uw hoofd boven water!" en "het waterschap: pakt het grootscheeps aan!".

Maar wacht, ik dwaal een beetje af. Want waar ik het met u over wilde hebben is het stembiljet (klikken voor groter plaatje).

Hoe dol ik ook ben op democratie, een keuze maken is niet makkelijk. Dit keer kan ik niet blanco stemmen, dus wat moet je dan? Nou het bijgeleverde foldertje met alle kandidaten hielp mij niet echt. En daarom ben ik zo blij met de manier waarop ze het stembiljet hebben gemaakt. Even wat kleurtjes toevoegen, wat dingetjes in elkaar knustelen en huppatee, klaar is lollyman:

Hoor ik daar linkervoet op groen?!

¶Lollyman als lustobject

Soms lacht het leven je toe.

Ik was nog geen vijf minuten in het café. Er kwam een tafeltje vrij, dat leek mij wel wat, een tafeltje.
"Heej," zei ik tegen de mensen die opstonden, "gaan jullie nu weg?"
- "Ja," zei een van de twee meisjes, "helaas."
"Ja," zei ik, "ik vind het ook heel jammer, maar dan kan ik wel aan jullie tafeltje gaan zitten."
- "Zeg, ben jij vrijgezel."
"Eh Ja," zei ik onzeker, onwennig met de vraag én met het antwoord.
- "Mag ik je nummer"
Wat onduidig gestamel van mijn kant.
- "Wacht maar, ik geef je mijn nummer wel. Wel bellen hè?"

Natuurlijk, het lijkt heel wat, maar ze was helemaal niet zo leuk. Toch beloof ik dan met mijn stomme hoofd dat ik ga bellen en dan ben ik nog zo iemand die dan nog gaat bellen ook...

Ze zeggen 'als je iets goed wilt doen, moet je het zelf doen.' Geldt dat ook voor telefoonnummers? Dat je alleen de goede telefoonnummers krijgt als je er zelf achteraan gaat?

¶Lollyman als wingman

Soms lacht het leven je toe, soms lacht het anderen toe, zo gaat dat.

Je zit nog geen tien minuten in een café - samen met een vriend aan een pas veroverd tafeltje. Er komt een vrouw binnen die hoort bij de groep die al aan het aangrensende tafeltje zit. Ze heeft een stoel nodig, maar in plaats van de stoel weg te schuiven besluit ze aan ons tafeltje plaats te nemen. Ik had mijn telefoonnummer quota voor die avond al bereikt en was één en al faciliteiten beheer. Natuurlijk vond zij hem gewoon veel leuker dan mij, maar laat mij nou even in die waan.

Ik was de wingman! Degene die de stoel van een vriend even de goeie kant opdraait zodat hij haar fatsoenlijk kan aankijken. Degene die regelt dat het gesprek blijft lopen als het even niet zo goed gaat. Degene die een kwartier lang met haar lelijke 'vriendin' met spraakgebrek gaat praten als het gesprek juist wel heel goed gaat. Degene die op het juiste moment benadrukt dat hij wel echt om haar nummer moet vragen. Degene ook die vooral zijn eigen invloed in het gebeuren mateloos overschat...

Want eigenlijk wist ik al dat het helemaal goed zat toen ik op een meter afstand op m'n bek ging terwijl ik aan kwam lopen met bier en wijn in m'n handen en zij het niet eens opmerkten...

¶Lollyman en flauwe rokersgrapjes

Gisteravond, een café in Utrecht:

Heej B. misschien moet je toch wat minder roken...
- Wat dan?
Nouja, je weet wat er met van Gogh gebeurt is...
- Oh ja... is die niet een oor kwijtgeraakt?

¶Lollyman is oom geworden!

Na het raarste telefoongesprek met mijn moeder ooit, ben ik op de hoogte van de volgende informatie: vanaf heden ben ik de trotse oom van nichtje F.

Het kind heeft geen website en er komen hier geen foto's...

¶Lollymans verkiezingsvraag

Waarom zijn politici toch zo uitzinnig blij als ze de verkiezingen hebben gewonnen?

Het lijkt een eenvoudige vraag, met een eenvoudig antwoord: ze zijn blij omdat ze gewonnen hebben. Natuurlijk, dat spreekt voor zich, maar zó blij? Want eigenlijk begint het met zo'n verkiezingsoverwinning pas... Heeft u ooit een politicus zo euforisch gezien na het aannemen van een wet, of tijdens het presenteren van de begroting, of aan het eind van zijn termijn? Ik niet. Maar misschien hebben politici dan ook meer verstand van verkiezingen dan van politiek...

Het bovenstaande plaatje (klikken voor een groter exemplaar) is bedoeld ter illustratie en opleuking van de vraag. Degene die als eerste alle politici op het plaatje raad wint... euh, iets. Enkele bevindingen tijdens het maken van het plaatje:
- Balkenende kijkt alleen zo blij als hij verkiezingen wint, anders niet.
- Bush kijkt heel vaak alsof hij de verkiezingen gewonnen heeft.
- Sommige politici, zoals Poetin, kijken nooit blij.