¶Lollyman loopt tien meter het huis uit
...en maakte de volgende foto's. Wat brengt sneeuw in de ochtendzon de schoonheid toch dichtbij...
Geil Russisch sfeertje heeft die onderste foto, vindt u niet?
¶Lollyman en het Louis van Gaal moment
Wat kan studeren toch heerlijk zijn. Vooral projectgenoten waarmee je fijn kan samenwerken maken een studie de moeite waard. Vindt u het ook zo fijn als mensen alles wat u zegt en doet zonder kritiek aannemen? Heerlijk toch? En als ze uw werk nakijken en hooguit wat taalfoutjes aanstrepen, kunt u daar dan ook zo tevreden mee zijn?En ach als u zelf dan hun werk nakijkt en probeert te wijzen op futiele zaken als een academische schrijfstijl, structuurelementen en de OPDRACHT EISEN dan begrijpt u natuurlijk ook wel dat ze u dan "wel heel precies" vinden.
Excusez le sarcasme. Ik heb heel erg last van een "ben ik nou zo slim, of zijn jullie nou zo dom gevoel"
ARGH!
¶Lollyman en de serveerster II
Het is jammer, maar ze heeft een vriend. Al een jaar of drie...Ik vrees dus, mijn lieve lezers, dat het avontuur hier ten einde is gekomen.
¶Lollyman en de serveerster
Mensen! we liggen op schema: ze zei 'doei' tegen me!Zoals ik u al vertelde was er het plan om vaker naar het café te gaan. Vanwege haar, de serveerster. Mag ik al mijn serveerster zeggen? Terwijl zij in al haar schoonheid de mensen aan de tafeltjes hun drankjes bracht, dook ik aan de bar wederom in de avontuurlijke wereld die speciaalbier heet. Misschien was het strategisch gezien niet verstandig om aan de bar te gaan zitten. Zij bediende immers juist de tafels, maar we zaten wel prima, daar aan de bar.
Samen met huisgenoot C. bevestigden we mijn gelijk: "ze is echt leuk hè?" "ja ze is écht leuk." De collegae van C. waren ook in het café. En de collegae van C. kenden mijn serveerster. Niet verwonderlijk, omdat C. werkt in het incestueuze wereldje dat horeca heet, iedereen kent daar elkaar... Niet alleen kénden ze haar, ze wisten blijkbaar ook dat ik samen met C. in het café was om mijn serveerster aan te gapen. Verbolgen omdat C. (en ik) niet aan hun tafeltje waren gaan zitten kwam een collega van C. op ons af. Hij benadrukte een keer of 20 dat het "mijn serveerster-gehalte" aan hun tafel toch veel hoger was (waarbij hij natuurlijk niet letterlijk "mijn serveerster" zei, maar gewoon haar naam gebruikte).
Hij had gelijk. Enkele ogenblikken daarvoor had mijn serveerster namelijk aan hun tafel van kledij gewisseld met iemand waar zij drie keer inpaste. Het gevolg was dat zij daarna in een 10 maten te grote rugby trui liep en dat een damesshirtje voorgoed uit de oorspronkelijke vorm was getrokken. Ze bleef zeker tien minuten in de te grote rugby trui rondlopen. "Ze is écht leuk hè?" "ja, ze is écht echt leuk."
De collega van C. bleef vragen of wij aan zijn tafel kwamen zitten. Om ons te overtuigen zei hij nog maar eens dat het "mijn serveerster-gehalte" bij hun toch echt veel hoger was. De collega van C. vroeg me hoe lang ik dacht nodig te hebben om mijn serveerster de mijne te maken. Ik zei dat ik 8 zondagen nodig dacht te hebben. De collega van C. vond dat dat maar wat sneller moest. U voelt het al aankomen toen mijn serveerster langsliep sprak de collega van C. haar aan...
Terwijl de collega van C. zijn best deed om mijn serveerster iets duidelijk te maken (waarbij het woord "mijn serveerster-gehalte" wederom gebruikt werd) deed ik mijn best om mijn gevoel van "oh mijn god, alsjeblieft niet dit" uit te stralen. Nadat ik mijn hoofd enkele malen op de bar had geslagen en mijn glas in één teug had leeggedronken, deed C. zijn best om zijn spijt uit te stralen. Toch kwam er toen een moment waarop ik een gesprek met haar had kunnen beginnen. We hadden oogcontact en ze zei zelfs iets in onze richting. Ik maakte geen gebruik van het moment, ik bedacht me dat ik dan wel heel erg zou gaan voorlopen op schema...
We dronken rustig onze moeder overste en pater witnek op en we vertrokken. Precies op het goede moment. Terwijl we naar buiten liepen keek mijn serveerster mij aan en zei "doei" tegen me. En ondanks het feit dat doei een vrij normale uitting is naar mensen die vertrekken, kon ik het niet nalaten om buiten in de sneeuw enkele dartele sprongetjes te maken...
¶Lollyman heeft tentamens
Poei... morgen, of eigenlijk vandaag moet ik een tentamen maken. De dag daarna nog een tentamen. Het zijn belangrijke tentamens, tenminste als we er nu even van uitgaan dat afstuderen wel iets belangrijks is. Hoe erg ik ook doordrongen ben van het belang van afstuderen, het uit zich niet in mijn leerstijl. Maarja, het internet is nou eenmaal veel leuker in tentamentijd, net als tv en alle andere zinloze dingen...Het probleem is dat, ondanks alles, ik het met mijn leerstijl toch altijd weer red. Ik ga mijn tentamen inkoppen en ik ga gewoon in april beginnen met afstuderen. En als dat alles niet zo is, maak ik me er nog niet druk om.
En u? Hoe gaat het eigenlijk met u? Is uw wereld verrijkt na het lezen van dit stukje? Zo niet, mag ik u dan wijzen op de muziek van John Mayer? Het album 'inside wants out' is werkelijk verrukkelijk, dat moet uw leven wel verrijken. Vergeef mij overigens deze directheid. Niets voor mij, maar ik ben moe, heb een halve fles rode wijn op en heb morgen een tentamen. Dat alles geeft mij wel een excuus vind ik...
¶Lollyman en een weekend vol schoonheid
De dingen hoeven niet goed te gaan, niet alles hoeft op z'n plaats te vallen. Zolang men schoonheid kan blijven ervaren, is er nog niets verloren.Het afgelopen weekend was vol van schoonheid en ik absorbeerde het met volle teugen. De roman 'de ondraaglijke lichtheid van het bestaan', vier cd's van Travis, de serveerster en heel fijne gesprekken (niet met de serveerster helaas). 'Schoonheid herkennen in dingen is het belangrijkste. Daar ben je mens voor,' zei C. zo ongeveer. Ik ben het er volkomen mee eens en geniet ondertussen nog na van het weekend.
¶Lollyman doet zijn best
"Verliefd" worden op de serveerster, hoe cliché is dat! Maar wat is ze mooi... Hoewel het alcoholprocentueel gezien volkomen onverantwoorde speciaalbier daar misschien ook wel een rol in speelde. Hoe dan ook, gisteravond is het plan de campagne gemaakt. Dat plan zal voornamelijk bestaan uit vaker naar het café...¶Lollyman en themafeestjes
Mijn God, wat kunnen mensen zich toch verschrikkelijk druk maken. Ik ben blij dat ik geen prins ben, of prinsen ken. Want ik denk dat zoiets:
dan bij sommigen ook niet helemaal in goede aarde was gevallen. Terwijl het gewoon een heel gezellig themafeestje (thema: het midden Oosten) was.
¶Lollyman is blij
Jezelf tegenkomen...kan soms uitermate prettig zijn!
Alleen noemt men het dan jezelf hervinden.
¶Lollymans hyperactiviteit
Bestaat er ook zoiets als acute ADHD, veroorzaakt door alcohol?Zo ja, dan had ik daar de afgelopen drie uur last van...
(~w00t! een dronken post!)
¶Lollyman op wit?
Morgen is er niets op de radio en niets op tv. Dat komt door een zeebeving in Azië. Ik luister geen radio en de tv is stuk, dus ik zal er wel niets van meekrijgen en dat vind ik helemaal niet erg. Maar, nu komt het, de weblogs moeten op wit, volgens buxx:"Komende donderdag gaan een de radiozenders 3FM, Noordzee FM, Radio 10 Gold, Yorin FM, RTL FM en Radio 538 en de TV zenders Nederland 2, RTL4 en SBS6 samen werken om de verschikkelijke ramp in Azie te steunen."Volgens mij is het nou niet echt nodig om die ramp te gaan steunen. Hoe de fok steun je trouwens een ramp? Cholera gaan rondstrooien? Proberen om nog een keer een tsunami er overheen te gooien? Het steunen van de slachtoffers van een ramp lijkt mij dan zinvoller, maar dat is misschien heel persoonlijk.
"Toe ik aan de radio en de tv dacht, miste er nog maar een belangrijk medium en dat is natuurlijk de weblog. Want hoeveel internetters komen nu niet langs een van onze weblogs op donderdag a.s."Van: http://www.buxx.nl/actie/
Natuurlijk de weblog! Dat ik het zelf niet heb bedacht. Oh wacht... Ik wil hier niet de cynist uit gaan hangen. Dus laat ik bij dezen zeggen dat ik het een goede actie vind, het werkt namelijk via een zeer effectief marktetingmechanisme, zorg dat de mensen bij een actie betrokken worden en ze doen wat je wil: storten. Ik twijfel alleen of buxx zich dit realiseert...
Maar vindt u mij nu heel erg harteloos als ik niet aan deze actie mee doe? Ik heb al geld gestort, bovendien 'zoveel internetters komen er nu niet langs mijn weblog'. En als ik de weblogs op die lijst zo bekijk, denk ik ook niet dat dat de publiekstrekkers zijn...
Oh ja, ik zou niet cynisch doen. Nouja, goede actie dus! Geef mensen, geef!
¶Lollyman ruimt op
Zojuist heb ik, in een ultiem moment van studie ontwijkend gedrag, mijn favorieten (ook wel bookmarks genoemd) geordend. Dit was natuurlijk hard nodig, zoiets concludeer je wanneer blijkt dat de helft van de 'bookmarks' al niet meer bestaan. Natuurlijk was het ook hard nodig omdat ik over anderhalve week twee heel belangrijke tentamens heb...Hoe dan ook, ik kwam een site tegen die ik al sinds 1999 zo af en toe eens bezoek, heel apart en het blijft mooi! Ik presenteer u "Jogchem Niemandsverdriet"!
¶Lollymans oud en nieuw: het oude liedje in het nieuwe jaar
Ik ben niet van de goede voornemens met oud en nieuw. Ik geloof niet zo in het oude afsluiten en met goede moed het nieuwe aangaan, maar toch... In het achterhoofd van zelfs de meest pessimistische cynist zal toch dat stiekeme sprankje hoop spreken: "dit jaar gaat alles beter worden." Ik was er dit jaar zelf ook bijna ingetrapt...Weet u, verandering is een mooi, maar vaak (te) traag proces, zeker als het om persoonlijke verandering gaat. Een klokslag twaalf mag dan een nieuw jaar inluiden, een nieuwe persoonlijkheid zit er niet in. Niet voor mij althans en meteen in het nieuwe jaar werd ik met mijn neus op de feiten gedrukt.
Als u denkt "lollyman, wat ben je vaag aan het lullen", en dat denkt u, wilt u vast het een en ander toegelicht krijgen. Welnu, ik zal u iets toevertrouwen, ik heb namelijk een zekere beperking. Het is geen ernstige beperking en in mijn dagelijks leven merk ik er weinig van, maar het is een beperking desalniettemin. Ik zal het u maar gewoon ronduit zeggen: ik kan niet versieren...
Ik ben geen hopeloos geval, ik heb vriendinnen gehad, maakt u zich geen zorgen. Alleen, moesten zij altijd 'het eerste werk opknappen' en ik maakte ze het ook nog eens niet echt gemakkelijk. En nu ik dan op dit moment weer vrijgezel ben vind ik dat een wat omslachtige methode, die bovendien ook niet heel erg aardig is voor de andere sekse.
En dan probeer ik dus het nieuwe jaar goed te beginnen. Er waren vrouwen genoeg in de stad Breda, maar ik gedroeg me als een kind dat niet weet hoe hij de snoepjes uit het papiertje moet krijgen. Zelfs als het snoepje het papiertje zelf al half open doet, weet ik gewoon niet hoe. Sterker nog, ik probeer het eigenlijk niet eens...
Ach, ik heb een geweldig oud en nieuw gehad. In de tussentijd probeer ik nog wel eens te beginnen met oefenen... of niet.
Volgens de goede voornemens generator is mijn goede voornemen: "in 2005 ga ik opvallender verliefd worden in het openbaar". Dat lijkt mij een mooi streven... ik kom hier nog wel eens op terug.
¶Lollymans kerst avonturen
Kerstmis is de tijd van ...Kerstmis is de tijd van 'the sound of music'
Hoewel dit geen kerstfilm is, wordt deze wel ieder jaar in deze periode uitgezonden. Heeft u wel eens geprobeerd om met een jointje, huisgenoot, fles 7up, hooded sweaters en hele lekkere brownies naar deze film te kijken? Ik kan het u aanraden!
Kerstmis is de tijd van de kerstmis
Op kerstavond ging ik naar de kerk. Ik ben katholiek opgevoed, doop, communie, vormsel - the whole shebang. Toch was ik al zo'n vijf jaar niet in een kerk geweest voor een dienst. Het stomme is, eigenlijk vind ik het best leuk om af en toe naar de kerk te gaan, zeker met kerst. Alleen, geloof als vorm van amusement... het staat me een beetje tegen. Toch voelt het fijn om mensen die je nauwelijks kent de vrede toe te wensen. Kunnen bijeenkomsten als deze niet ook voor agnosten en atheisten georganiseerd worden? Dan laten we gewoon het woord God weg, maar zingen we wel de liedjes over vrede enzo. U komt dan toch ook?
Kerstmis is de tijd van wandelen
Een beetje lichaamsbeweging in de buitenlucht werkt altijd heilzaam tegen het lamlendige binnenzit gevoel en de behoefte om familieleden de harses in te slaan. Fijn om dan met je ouders over dingen te praten als de dood en de ouder-kind relatie. Fijn om dan ook te beseffen dat je best tevreden bent met je opvoeding en dat je ouders best tevreden zijn met jou. Ohja en natuurlijk geniet je ook van het kale winterse landschap.
Kerstmis is de tijd van eten
Lekker eten, waar de halve familie de halve dag voor in de keuken staat.
Kerstmis is de tijd van gezelsschapspelletjes
Risk is geweldig! Het spelletje is natuurlijk waardeloos en saai, daarom moet je er zelf wat van maken. Risk in onze familie betekent vier uur lang voorkomen dat de ander wint. Het is duivelspacten smeden, het is stoken, het is opdrachten doorzien en dat alles in niet geheel nuchtere toestand. Risk spelen met andere mensen dan ik gewend ben vind ik dan ook werkelijk doodvervelend.
Kerstmis is de tijd van nog meer eten
Hoewel derde kerstdag natuurlijk geen kerst meer is, was het een heerlijk kerstdiner met huisgenoten. Het was gezellig enzo...
Kerstmis is de tijd van geven?
Kerstmis zou het altruïsme in de mens naar boven moeten brengen. Ik weet niet wie dit bedacht heeft, maar niemand gedraagt zich er naar. Behalve ik natuurlijk (en wat mensen die geld hebben gegeven voor Darfur en giro 555)... vierde kerstdag was ik namelijk om half negen (!) bij de bloedbank om mijn bloed te laten testen (altruïsme heeft zo zijn prijs). Ik vraag me af hoeveel alcohol er nog in mijn bloed aanwezig was, maar dit terzijde. Als ik geen enge ziektes zoals HIV en syfilis heb mag ik straks bloed doneren. Wanneer u dan een bloedtransfusie krijgt, krijgt u misschien wel mijn bloed ingespoten. Is dat geen geruststellende gedachte?
Overigens mag ik vanaf heden geen seks hebben met:
- Mannen
- Prostituees
- Junks
- Vrouwen ten Zuiden van de Sahara
Anders kan ik dat bloed geven ook weer vergeten.
Tot zover, lollymans kerstavonturen. Ik ben bezig geweest de afgelopen week, vandaar deze post wat verlaat.