Lollyman en lowlands II

De "openingsact" op lowlands zijn, hoe gaaf is dat? Nou, heel gaaf. Nog voordat de echte programmering begon dansten wij voor honderden mensen. Ik zal ruiterlijk toegeven dat we geen top-act waren. Natuurlijk niet, in ons gezelschap waren drie mensen die nog geen jaar trainden, waaronder ik. Maar toch, het publiek vond het geen bezwaar. We kregen applaus, er werden foto's van ons gemaakt, na afloop kwamen mensen ons handjes geven en we werden herkend op het festival terrein: "heej, daar heb je die breakdancers!"

Het publiek:

Lollyman en lowlands

Even leek het er op dat ik dit jaar niet naar lowlands zou gaan. Diegenen waarmee ik graag mee zou gaan gingen niet. En 115 Euro blijft natuurlijk veel geld. Maar ik ga toch! De breakdance vereniging waarbij ik train heeft in april een show gegeven en daarvoor vrijkaartjes voor lowlands gekregen. Niet iedereen van het showteam kon mee en dus konden andere leden van de vereniging mee, waaronder ik! Enige voorwaarde is dat we misschien ergens moeten optreden... Als u dus straks op lowlands ergens een b-boy ziet die er geen zak van kan, heb dan alstublieft een beetje medelijden. Ach nee, onzin ik ga naar lowlands, al wordt ik het hele weekend uitgelachen, ik heb geen medelijden nodig.

Ik heb er zo'n zin in!

Lollymans boekentip

Vanochtend bracht de postbode mij het boek Ishmael van Daniel Quinn. Ik begon met lezen en kon niet stoppen, wilde niet stoppen. Ik at en dronk wat tussendoor en las verder. Nu is het boek uit en kan ik alleen maar zeggen: "Whoa! Ga lezen dat boek!"