¶koptelefoon, agenda en OV jaarkaart en een fijn 2006
Hallo lieve lezer! U hier? Jah, het was hier inderdaad nogal rustig. Vandaag wil ik het met u hebben over een koptelefoon, een agenda en een OV jaarkaart. Wat die dingen met elkaar gemeen hebben? Niets eigenlijk, behalve dat ik ze allemaal veel te laat gehaald heb...
Gisteren las ik op retecool over oordopjes die gehoorschade veroorzaken. Meteen was ik bang om doof te worden van mijn oordopjes op mijn mp3 speler. Het schijnt te helpen als je in plaats van oordopjes een koptelefoon aanschaft. De koptelefoon zet je automatisch minder hard omdat deze meer bas heeft en bovendien wat omgevingsgeluid afschermt. Vandaag kocht ik dus bij de mediamarkt de goedkoopste Sennheiser, alles om mijn gehoor te beschermen. Thuis probeerde ik de hoofdtelefoon eens uit. Ik had eerlijk gezegd niet verwacht veel verschil te horen met mijn oordopjes... Ik had het fout, erg fout. Met mijn oordopjes hoor ik iets dat op een gitaar lijkt. Met mijn Sennheiser hoor ik naast een trillende snaar van een gitaar, vingers die over de snaren glijden, elk geluid blijkt afzonderlijk te horen te zijn. Ik heb nu dus goed geluid zonder dat mijn gehoor verder beschadigd, daarvoor past maar een mogelijk reactie: "Jeej!"
Oud en Nieuw vier ik dit jaar in Amsterdam, dan heb ik op de terugweg de nieuwe OV studentenkaart nodig, die kaart die ik nog niet opgehaald had. 30 december is geen goede dag op het postkantoor. De nummerteller gaf aan dat klant nummer 550 geholpen werd. Ik trok mijn nummertje en kreeg nummer 609. Zeshonderdnegen?! Ik keek of ik bonnetje misschien op z'n kop hield, maar omdraaien hielp niet...
Van de week was ik op zoek naar een nieuwe agenda, dat schijnt aan de late kant te zijn. De agenda die ik graag wilde (de Ryam Executive; de agenda voor de drukbezette manager met een luxe uitstraling, op mijn lijf geschreven dus) was nergens meer te vinden. Eigenlijk kon ik geen goede reden geven waarom ik deze agenda graag wilde. Als verantwoording herhaalde ik de slogan van Ryam in mijn gedachten: "details matter, details matter, details matter." De winkel waar ik vandaag was, mijn laatste hoop, had nog 1 exemplaar. Niet exact degene die ik wilde, maar vrijwel hetzelfde. De verkoper vroeg me: "Ben je gewend geraakt aan de lineatuur?" En dat was het natuurlijk, dat was het precies.
Tot slot wens ik u een fijn 2006. Doe uw best!
¶Lollymans ouderlijk huis
Daar lag ze, op de rand. Ik kende haar nu al zo'n twee jaar en in al die jaren had ik haar nog niet op die rand zien liggen. Dat was vreemd, maar er zou wel een logische verklaring voor zijn. Ik kwam dichterbij en zag nu dat haar haren aan de punten smerig waren. Niet langer het smetteloze blond met een blauw geverfd strookje. Wat was dit? Mocht ze er soms niet meer zijn? Had ik haar niet goed behandeld? Snel liep ik naar beneden en vroeg ik aan mijn moeder: "Wat is er met mijn tandenborstel gebeurd?"
"Oh? Was dat jouw tandenborstel?" reageerde mijn moeder: "Jah die heb ik gebruikt om de tondeuze van je vader schoon te maken... Jah ik dacht er hangen nu al jaren drie tandenborstels in die houder, die zijn vast van niemand..." Een korte discussie was het gevolg. Waarom had ze dan de mooiste van de drie tandenborstels gepakt? Jah en er hangt al jaren 1 dezelfde tandenborstel, maar dat is nou eenmaal omdat ik steeds het zelfde merk koop. Waarom vraag je dan niet eerst even in plaats van er van uit te gaan dat die tandenborstel van niemand is? You touch my toothbrush you touch me, you know! Ik maakte nogal een drukte om die tandenborstel.
Ik woon al zeven jaar niet meer thuis, maar het is toch nog steeds een beetje mijn huis. Een gereserveerd plekje voor een pot gel, schermesje, deodorant en tandenborstel hoort bij mijn basisrechten. Op die basisrechten werd nu op wrede wijze inbreuk gemaakt... Natuurlijk ging het helemaal niet om die tandenborstel. Het ging erom dat mijn ouderlijk huis steeds minder mijn huis werd en dat werd nu pijnlijk duidelijk. Dat mijn kamer de laatste tijd steeds meer een rommelhok werd, ach dat kon niet schelen. Maar mijn tandenborstel... Jouw tandenborstel bij iemand anders in huis is toch het ultieme welkomstsymbool? Een teken dat je daar hoort, dat je méér bent dan een gast. Jouw tandenborstel staat hier, jij bent een blijvertje. Dat mijn tandenborstel nu gedegradeerd was tot schoonmaakhulpstuk vond ik maar moeilijk te verteren...