¶Pijn aan mijn ogen
¶Lollyman als one-issue voter
Na de one-issue party, is er nu de one-issue voter: lollyman! Althans, dat riep ik de afgelopen tijd. Het leek mij wel wat om één onderwerp uit te kiezen dat ik echt het aller-aller-belangrijkste vond en dan te stemmen op de partij die dat onderwerp het beste invulde. Ongeacht alle andere standpunten.
Het gaat mij daarbij om energietransitie. Een transitie naar duurzame energie. Niet noodzakelijkerwijs om het milieu, niet noodzakelijkerwijs om klimaatverandering, niet noodzakelijkerwijs om vervelende regimes. Nee, eenvoudigweg omdat het noodzakelijk is. We gebruiken de aarde sneller op dan deze zich kan herstellen. We moeten daar mee stoppen. Dat vereist een lange termijn planning waar we in mijn ogen niet vroeg genoeg mee kunnen beginnen.
Nou roepen alle partijen dat ze het milieu belangrijk vinden, maar er zijn natuurlijk wel degelijk verschillen. Bovendien is energietransitie iets anders dan milieu. Ik las wat verkiezingsprogramma's, maar eigenlijk is het verschrikkelijk lastig om op basis daarvan een keuze te maken. Zelfs het CDA lijkt op het eerste gezicht een groene partij. Op het tweede gezicht blijkt echter dat ze gewoon de Europese besparingsregels in hun verkiezingsprogramma zetten en daarmee goede sier maken. Een koppossitie zit er met het CDA niet in...
Het raadplegen van wat andere websites (greenpeace, milieudefensie, stichting peakoil) leidde tot een shortlist van GroenLinks en de Christenunie. Omdat ik het meer eens ben met de standpunten van GroenLinks (iets met homo's, abortus, softdrugs, dat soort dingen) ga ik dus op GroenLinks stemmen. Vervelende is alleen dat ik het eigenlijk met heel veel standpunten wel eens ben. Ik ben dus eigenlijk one-issue voter af. Om toch als semi-one-issue-voter een signaal af te geven gebruik ik mijn voorkeurstem.
En ra ra? Op welke kandidaat zal ik stemmen? Ik stem op Duyvendak omdat die milieu in zijn portefeuille heeft. Laten we hopen dat mijn stem niet voor niets is geweest.