¶Lollyman en de led-lamp
Deze led lamp is de lichtbron voor mijn bureau. Ondanks het enigszins vreemde roze schijnsel ben ik er niet ontevreden over. Al was het maar vanwege de coole groene gloed die je krijgt bij het uitzetten:
¶De Slegte ziet niet zoveel in haar eigen boeken
Het had een goede grap kunnen zijn. Huisgenoot P. had in de 2005 eindejaars uitverkoop van de Slegte vier boeken voor een Euro per stuk gekocht. Boeken met fantastische titels als: "De Bronski Kroniek" en "Na een Lang Rokend Zwijgen". Nadat de boeken een jaar lang ongelezen in zijn kast hadden gestaan wilde hij er van af. Ik wilde toch nog even langs de Slegte en bood aan om de boeken daar te slijtten. Wie weet, misschien kon ik ze wel met winst verkopen...
De man van de inkoopafdeling keek er eens goed naar. Scande allevier de boeken en keek daarbij emotieloos naar zijn display. Hij zuchtte even en zei toen: "Om eerlijk te zijn, zie ik hier niet zoveel in..." Ik stamelde: "Dus, u wilt ze helemaal niet?" Met een zalvende stem herhaalde de boekenman mijn woorden: "Ik wil ze helemaal niet."
De boekenafdeling van de kringloopwinkel is weer vier prachttitels rijker.
¶Lollyman en de als-dan-valkuil
Kent u de als-dan-valkuil?De als dan valkuil is het verschijnsel waarbij u, van twee of meerdere ongerelateerde zaken, het volbrengen van één van die zaken aanwijst als voorwaarde voor het bezig gaan met de andere zaak of zaken.
Klinkt wat ingewikkeld zegt u?
Laat ik het verhelderen. Als-dan is in principe een mooi verschijnsel. Als ik een baan heb, dan kan ik een hypotheek krijgen is een juiste als-dan redenering. Dit is dus geen valkuil. Het gaat fout wanneer twee ongerelateerde zaken via als-dan met elkaar worden verbonden. Als ik afgestudeerd ben, dan kan ik weer een sociaal leven opbouwen. Een sociaal leven en afstuderen sluiten elkaar niet uit, ook is een sociaal leven geen voorwaarde om te kunnen afstuderen en hoef je niet afgestudeerd te zijn om een sociaal leven te hebben.
De valkuil schuilt vaak in de koppeling van tijd en prioriteit. Omdat zowel een sociaal leven als afstuderen tijd kosten wordt bij het verlenen van prioriteit aan afstuderen het sociale leven maar afgeschaft. Dat klinkt misschien logisch, maar dat is het niet. Er is maar een bepaalde hoeveelheid tijd per week die je effectief aan afstuderen kan besteden. Die bepaalde tijd moet je inderdaad niet gaan vervangen met sociale tijdsbesteding, maar er is geen enkele reden waarom je dat met de overgebleven tijd niet zou doen. Waarschijnlijk gaat het afstuderen zelfs beter als je daarnaast wat afleiding hebt.
Ook in het zelfde domein liggende zaken worden vaak onder de als-dan-valkuil ondergebracht. Bijvoorbeeld, je wilt foto's afdrukken om aan de muur te hangen, maar je hebt ook nog een grote collectie van foto's die je wilt ordenen. In principe kan je gewoon even je foto's doorbladeren zonder ze te ordenen om mooie foto's uit te zoeken. Als je er echter van uitgaat dat je eerst je foto's moet ordenen voordat je mooie foto's kan uitzoeken om af te drukken stap je in de als-dan valkuil. De behoefte om foto's af te drukken wordt veel kleiner als je bedenkt dat je eerst al je foto's moet ordenen. Tegenovergesteld, waarschijnlijk wordt de behoefte om je foto's te ordenen juist groter als je een paar mooie afdrukken aan de muur hebt hangen.
Zo, een mooi verzonnen stukje zelf-hulp-proza van lollyman. Doe er mee wat u goeddunkt.
¶Nieuw uitzicht
¶Lollyman bekijkt vacatures
Het kan wel... maar het leest toch wat vreemd:
¶Lollymans instinkt
Een jaar of vijf geleden was ik mijn kamer in mijn toenmalige studenthuis aan het opknappen. Omdat al mijn huisgenoten toch met vakantie waren sliep ik voor het gemak in de woonkamer. De eerste keer dat ik er sliep werd ik 's ochtends wakker van een plas water die naar beneden viel. De buren hadden boven hun tuin een zeil gespannen waar water op bleef liggen, als de wind daar onder kwam kon het gebeuren dat al dat water in een keer naar beneden viel. Ik schrok. Terwijl ik wakker schrok, zag ik naast mij een grijnzende junk liggen. Ik deinsde naar achteren, wat niet meevalt als je in bed ligt, en zat ineens rechtop in bed. Waar ik eerst het hoofd van de junk zag, zag ik nu de leuning van de bank. Het was niet de eerste en ook niet de laatste keer dat ik in een levenloos object een mens ontwaarde (wel een van de keren die me het beste is bijgebleven). Met name als het donker is, bij het ontwaken of in benevelde toestand gebeurt het.
Ik heb me nooit afgevraagd waarom dit is. Ik dacht ergens dat het wel met angst te maken zou hebben. Echter, het (b)lijkt gewoon evolutie te zijn, survival of the fittest, dat idee:
Weer wat geleerd vandaag... Deelt u gerust uw spannende antopomorfische ervaringen in de reacties.