¶Just like that
Uiteindelijk komt er een punt dat je hele studie gereduceerd wordt tot een muisklik. De muisklik waarmee je de eerste versie van je afstudeeropdracht inlevert.
Ondertussen vroeg ik me af of ik soms buikgriep had. Lang geleden, toen het afstudeertraject begon schreef ik het volgende:
Ik was zenuwachtig. Een raar gevoel in mijn buik, vaker naar de wc dan normaal. Het moesten wel zenuwen zijn. De eerste bijeenkomst voor mijn afstuderen naderde. Had ik het artikel wel goed genoeg gelezen? Waren mijn opmerkingen over het onderzoeksvoorstel wel goed genoeg? Had ik nog wel tijd genoeg om die opmerkingen uit te printen? Zou mijn band niet lek zijn, zodat ik te laat zou komen?
Natuurlijk was mijn band niet lek en was ik op tijd. Natuurlijk had ik nog tijd genoeg om mijn opmerkingen uit te printen. Toch deed mijn lichaam nog steeds raar. De bijeenkomst begon. In plaats van een bespreking over het onderwerp, besloot de begeleider een monoloog te houden over de afstudeerprocedure. Mijn zenuwachtigheid sloeg om in rusteloze ijver; ik wilde nú beginnen, niet nog langer wachten. De begeleider gaf wat literatuur die we moesten lezen voor de volgende bijeenkomst. Kon dat niet wat meer literatuur zijn?
Thuis aangekomen wilde ik het liefst gelijk aan de slag, ware het niet dat mijn lichaam nog steeds vreemd deed.
Ik had buikgriep.
Dit keer had ik geen buikgriep. Dit keer was ik echt zenuwachtig. En zolang ik geen commentaar terug heb op de eerste versie blijf ik zenuwachtig, vrees ik.
Nooit verwacht dat een muisklik zoveel emoties los kan maken.
¶Maandag
Ach, dat het regent 's ochtends, dat het maandag is, dat kan gebeuren. Dat je ook nog eens snipverkouden bent, och het is winter.Als je dan besluit de bus te nemen, omdat het regent en je toch nog tijd genoeg hebt, dat kan, als je een bushalte vlakbij huis hebt. Dat er dan een vrachtwagen in het viaduct vaststaat, waardoor je bus er net zo lang over doet als dat je lopend naar het station was gegaan, daar wordt het "tricky".
Maar daar hield het niet op, deze dag was er op uit om mij te pakken te nemen. Het leek er even op dat ik nog net mijn trein kon halen. In volle sprint trok ik een ongestempeld treinkaartje uit mijn portemonnee en propte ik deze in de stempelautomaat. Al die moeite om uiteindelijk de trein voor mijn neus te zien wegrijden.
Even bellen met het werk. Want uiteraard is er, juist die ene keer dat je te laat komt, gelijk om 9.00 uur een vergadering gepland waar je bij moet zijn. Dat je dan het nummer van je werk niet in je telefoon hebt staan, ach dat kan gebeuren. Dat je het via mobiel internet op de website probeert te vinden en dat de website van je werk dan niet bereikbaar is met je mobiel. Zoiets kan gebeuren. Maar dat, als je dan 118 belt (twee keer zelfs) je gewoon een verkeerd nummer krijgt, omdat, zo zou later blijken, je werk verkeerd in het telefoonboek staat. Dan weet je dat het echt maandag is.
Dat je dan na een half uur wachten er uitgerekend pas in de trein achterkomt dat je nou net een kaartje naar Hilversum hebt afgestempeld waar al wel een datum opstond. In tegenstelling tot een van de vijf kaartjes zonder datum die je wel had kunnen gebruiken... Tja daar wordt het tikkeltje bizar. Dat vond de conducteur ook, "ja jongen, het is een mooi verhaal, maar feit blijft dat je geen geldig vervoerbewijs hebt..."
Even samenvattend, omdat ik geen zin had om nat te regenen en daarom in een bus stapte die er veel te lang over deed miste ik mijn trein. Door de haast die ik had stempelde ik een verkeerd kaartje af waardoor mijn treinreis een factor 15 duurder werd. Doordat ik een half uur later was kon ik niet bij het station worden opgepikt en moest ik uiteindelijk 20 minuten in de stromende regen naar mijn werk lopen. Al die ellende was mij bespaard gebleven als ik 's ochtends 7 minuten in de regen gefietst had.
Maargoed, als dat het nou was... Want, als je dan bij je werk aankomt en ze verbaast zijn dat je er uberhaupt nog bent, omdat het afgelopen weekend het hele kantoor is leeggehaald en jij degene was die vrijdag als laatste wegging en het alarm niet was afgegaan... dan wordt het echt heel naar. Ik mag voorlopig niet naar het buitenland terwijl het politieonderzoek nog loopt...
Ahw, OK, in de twintig minuten dat ik in de stromende regen naar mijn werk liep was dit zo ongeveer de verwachting die ik had van mijn aankomst. Het kantoor bleek uiteindelijk niet leeggehaald en ook heb ik geen boete gekregen voor zwartrijden.
Ik had wel echt vrijdag als laatste het kantoor verlaten, en ik was wel degene die moest afsluiten en het alarm activeren.
Verder had de bus echt vertraging omdat er een vrachtwagen onder het viaduct vaststond.
Ik had echt het verkeerde kaartje gestempeld.
Ik kwam daar echt pas in de trein achter.
Mijn werk staat echt verkeerd in het telefoonboek.
En ik had ook echt een vergadering om 9.00 uur staan.
Ik moest echt door de regen naar mijn werk lopen omdat ik te laat was.
Ik was anders echt opgehaald van het station.
Ik ben echt snipverkouden.
Het regende echt.
Het was écht een maandag.
¶Vol verwachting klopt mijn hart
Hoe serieus neemt u mij nog, als ik vertel dat ik fan ben van een tekenfilm met een kaal jochie, genaamd Aang, in de hoofdrol?Lang geleden keek ik vaak naar Cartoon Network. Een aantal jaar geleden vond ik Sponge Bob wel vermakelijk, maar echt een grote voorliefde voor tekenfilms heb ik sinds Dungeons & Dragons (toen ik 9 ofzo was) nooit meer gehad. Maar toen ik toevallig tijdens de lunch een keer langs "Avatar - de legende van Aang" zapte was ik vanaf aflevering 1 geboeid. Of eigenlijk vanaf aflevering 13, want dat was de eerste aflevering die ik zag.
Het gegeven is simpel, een groepje jongeren strijdt tegen het kwaad. De uitwerking is fantastisch. De karakterontwikkeling, de verhaallijn, de getekende emoties en, ook niet onbelangrijk, de vechtscenes, ik vind het allemaal geweldig. Natuurlijk schaam ik me een beetje dat ik een tekenfilm leuk vind die voor "tweens" bedoeld is... maar echt, geloof me, het is een gave tekenfilm. De eerste keer dat ik Aang in de "Avatar state" zag kreeg ik kippevel, en toen Aang in seizoen twee in woede uitbarste omdat hij zijn vliegende bizon kwijt was kreeg ik bijna tranen in mijn ogen...
Die laatste twee regels zullen ongetwijfeld vreemd op u overkomen als u de serie niet kent. Ik voel er niet zoveel voor te vertellen waar Avatar precies over gaat, daarvoor kunt u op andere plaatsen terecht. Maar nog beter kijkt u gewoon dit weekend naar Avatar weekend op Nickelodeon. Vanwege het begin van seizoen twee is dit weekend heel seizoen één te zien.U, als oplettende lezer, merkt nu op dat Nickelodeon nog niet is begonnen met seizoen twee terwijl ik daar toch al naar verwees. Welnu, doordat de eerste aflevering die ik zag de 13e aflevering was, besloot ik de eerdere afleveringen te downloaden. Hoewel ik in eerste instantie onder de indruk was van de Nederlandse stemmen is de Amerikaanse versie toch echt beter. En omdat seizoen twee er al was, heb ik die afleveringen ook al gekeken.
Inmiddels wacht ik met smart op de afleveringen van seizoen drie, het laatste seizoen, die waarschijnlijk in maart beginnen. Ik kan me niet herinneren dat ik ooit zo heb uitgekeken naar het begin van nieuwe afleveringen van een tv-serie... Ja, ik schaam me een beetje, maar stiekem voelt het ook wel fijn om met de verwachting van een kind ergens naar uit te kijken.
¶Lollyman en Rolgordijnjongen
Waarom heeft een mens gordijnen?Ik woon in de "grote" stad Utrecht. Dat is nog wat wennen. Zo maak ik nu voor het eerst kennis met het verschijnsel overburen. Niet zomaar 'overburen' maar overburen met een raam op dezelfde verdieping als ik. Overburen waarbij je naar binnen kan kijken.
Waarom heeft een mens gordijnen?
Ik heb nog geen gordijnen in mijn 'woonkamer'. Mijn bureau staat voor het raam, dus zodra het donker wordt en ik het licht aan doe, kunnen mijn overburen mij zien zitten. Dat vind ik geen probleem. Aan mijn bureau zit ik te typen, of naar mijn monitor te staren. Als andere mensen dat willen zien, soit, à la (lalala long).
Waarom heeft een mens gordijnen?
Tegenover mij woont Rolgordijnjongen. Rolgordijnjongen heeft zo'n Xenos rieten rolgordijn, dat de schijn wekt ondoorzichtbaar te zijn, maar waardoor je 's avonds gewoon naar binnen kan kijken. En zo weet ik eigenlijk meer van Rolgordijnjongen dan ik zou willen weten. Zoals zijn seksuele geaardheid, om maar eens een willekeurige zij-dwars-achter-straat te noemen.
Waarom heeft een mens gordijnen?
Ik dacht altijd dat men, naast de voordelen die gordijnen uitslaaptechnisch gezien bieden, gordijnen had zodat anderen niet naar binnen kunnen kijken. Nu denk ik dat het best wel eens andersom zou kunnen zijn...