Lollymans log

¶Opmerkingen die je pas over 15 jaar verwachtte te horen

Samen met de jongen van 17 liep ik terug van breakdance-training. We hadden het over onze buiten-breakse-activiteiten. Hij deed een ICT opleiding, ik vertelde dat ik aan het afstuderen was. Welk niveau vroeg hij? Universiteit, antwoordde ik. Hij reageerde verbaasd: dan ben je dus al heel oud? Enigszins beschaamd antwoorde ik dat ik inderdaad heel oud ben, 26 alweer.

De jongen van 17 was even stil en zei toen: "Nou, voor je leeftijd heb je anders nog een top-conditie!"

¶Help me onthouden dat ik geen christen word

Het CDA wil het gebruik van filternet stimuleren (oud nieuws, maar toevallig stond er vandaag op Sargasso een linkje). Ik was daar wat aan het rondklikken en kon het niet nalaten (compulsieve linkaanklikker die ik ben) om een kijkje te nemen op de "themasite seksverslaving". Toch typisch dat dit de enige psychologische verslaving is waar de EO aandacht aan besteed, maar goed blijkbaar redt Jezus niet bij gokverslaving. Ach, nee, de EO kan zich natuurlijk ook niet overal mee bezighouden.

De EO heeft een leuk achtergrond artikel voor partners van seksverslaafden.

"Voor veel partners is het een grote schok wanneer hun man of vrouw bekent verslaafd te zijn aan seks."

En in dit artikel staat precies wat je als partner van een seksverlsaafde kan doen om je leven op orde te houden:
    De volgende aandachtspunten kunnen je helpen:
    • Bid om een liefdevolle niet verwijtende houding!
    • Noem zonde zonde!
    • Dring aan op bekering!
    • Bepaal je eigen grenzen!
    • Stimuleer in radicale amputatie (Matt 5: 29,30)!
"radicale amputie?!" Dat zal toch niet beteken dat... brrrrrrrrr *huiver*

¶Ah! Zo ken ik mijn dromen weer

Mijn dromen vanacht: niets geen realistische dromen over te verwachten gebeurtenissen. Niets coherents, niets werkelijks. Maar wel personen die van identiteit (geslacht en leeftijd) veranderen. Het versieren van hele hele dikke vrouwen ("mag ik aan je bovenarmen voelen?"). Namen van relaties van vrienden waar ik niet op kon komen, die als ik ze wel weer weet dan ineens weer niet kloppen. Kortom, een grote bizarre brei waar geen touw aan vast valt te knopen. Zoals het hoort.

¶Leegte

Een vriend van me praatte met haar vriendin. We waren in de kroeg. Ik vond haar er best leuk uitzien. Ik weet niet veel van de wereld, maar ik weet wel dat vriendinnen van vrouwen waarmee een vriend staat te praten net íets makkelijker benaderbaar zijn dan de gemiddelde kroegbezoeker. Ik ging er bij staan. Normaal gesproken komt er dan vanzelf wel een vraag opborrelen. Iets om te zeggen. Vol vertrouwen stond ik er bij tot er iets zou komen. Er kwam niets, ik kon niets bedenken.

Het voelde typerend voor mijn leven op dit moment: ik heb niet zoveel te vertellen. Zoals Theo Maassen ooit zei: "ik droom zelfs saai." Eergisteren droomde ik dat ik aan het bboyen was, gewoon aan het trainen, zonder ook maar één bizar element. Gisteren droomde ik dat ik aan het wandelen was door de natuur, alleen dat, ook al weer niets vreemds. Over het algemeen zijn mijn dromen onrealistisch, weinig coherent en vrij bizar. Maar nu... zo gewoon, zo werkelijk, zo... saai. En toch, hoewel saai, waren het eigenlijk hele fijne dromen.

¶Ra ra sportman: het antwoord

Eerder vroeg ik u welke sport onderstaand persoon uitoefent.

Welnu, de beste man is een competitief eter, hij doet mee aan eetwedstrijden. Hij is niet zomaar een "competitive eater", hij is 's werelds beste. Hij kan meer dan 50 (!) broodjes hotdogs eten in 12 minuten. Laatst gaf MTV's "true life" mij een blik op de wereld van deze gurgiteerders en ik keek met groeiende verbazing.

De hoeveelheden eten die die mensen naar binnenstouwen in zo'n korte tijd is bizar, maar ook dat deze eetwedstrijden in de VS evenementen zijn waar veel aandacht voor is, is verbazingwekkend. Wat mij echter het meest verbijsterde, is dat al die deelnemers vrijwel geen gram vet hebben. Hoewel ik eetwedstrijden eigenlijk "moreel verwerpelijk" vind, kreeg ik toch een soort bewondering voor de deelnemers. Meer dan 50 broodjes hotdog in 12 minuten blijft een uitzonderlijke prestatie.

¶Maarwatishet?

In de categorie "vrolijke kleurtjes", maar wat is het? U mag uw gokjes of goede antwoorden achterlaten in het reactiedingetje.

  (klikken voor volledig plaatje) - Het antwoord volgt binnenkort in de comments.

¶Lollyman mailt met het uitzendbureau

Hallo,

Bijgevoegd een kopie van mijn werkbriefje voor week 3.
Bij mijn weten heb ik hiervoor nooit loon ontvangen. Ik heb het werkbriefje destijds tegelijk met het werkbriefje voor week 4 ingeleverd. Voor het werkbriefje van week 4 heb ik wel loon ontvangen.
Ik wil graag weten waarom ik voor week 3 nooit loon ontvangen heb, en graag ontvang ik dit loon alsnog.

Met vriendelijke groet,
Lollyman

Reactie:

Jeroen,

Wat vervelend. We hebben de uren wel in ons verloningssysteem gezet,
maar op de een of andere wijze zijn ze niet doorgekomen op het HQ. Ik
heb een aanvraag gedaan of zij dit kunnen oplossen. Ik houd je op de
hoogte.

maaijke

Mijn reactie:

Hallo Maaijke,

Het geld is binnen, bedankt dat het zo snel geregeld is.
Overigens heet ik geen Jeroen, maar Lollyman, maar van mijn part noem je me Kees zolang ik mijn salaris maar krijg.

Groet,
Lollyman

¶Traumahelikopterische overpijnzingen

Wat ik me net bedacht toen er een traumahelikopter voorbij vloog.
Een traumahelikopter heeft geen sirene nodig.
Toch zou hij er een moeten hebben.
Gewoon, voor het idee.

Zo'n vliegende ambulance, zonder sirene heeft iets onwerkelijks,
alsof-ie geen haast heeft.

¶Glasbakobservaties

Maar wanneer ik stapels oud papier weggooi, is er nooit iemand die bij-de-hand opmerkt: "Zo! Jij hebt flink je best gedaan."

¶Lollyman schakelt wat traag van flauwe grapjes naar serieus

Wanneer de man, die tijdens de open podium avond grapjes maakte, bij het napraten vertelt: "Nou, triest verhaal eigenlijk wel, ik ben vorig jaar mijn vrouw verloren..."
Kan ik het niet helpen om te denken: "Heb je toen niet naar haar gezocht!?"

Ik zei het gelukkig niet hard op.

¶Lollyman en het tosti-ijzer

Kijk, ik vind dus, dat als het je lukt om een met boterhammen volgestouwd tosti-ijzer dicht te krijgen, ook al is dat door er met je hele gewicht op te leunen, dat je dan gewoon dat "sluitclipje" er op moet kunnen doen dat het tosti-ijzer dicht houdt. Tosti-ijzers vinden over het algemeen van niet. Tosti-ijzers winnen de discussie dan door kapot te gaan wanneer ik bovenstaande probeer. Het was niet de eerste keer dat dat gebeurde, maar ik leer soms wat slecht van mijn fouten.

Goed, probleem, het was niet mijn tosti-ijzer, maar van een huisgenoot. Ik had bedacht dat de schade nog wel te herstellen was met een drupje lijm, en dat was het ook. Het afgebroken plastic zat weer vast, kijk maar:

Eind goed, al goed, dacht ik. De volgende dag wilde ik weer tosti's maken... nouja, laten we zeggen dat de lijm het in ieder geval heeft gehouden:

Ik ga maar eens een nieuw tosti-ijzer kopen.

¶Ja, en theologen bestuderen het geflofl

Leuk, zo'n prijsvraag van Canon... maareh volgesl?

¶Ja, dat dat flauw is weet ik ook wel, ja

Waarschuwing: dit stukje gaat over webloggen. Als u hier komt om van de schrijfsels over mijn leven, of beter schrijfsels die misschien zijdelings aan mijn leven raken, te lezen mag u het onderstaande overslaan. Bovendien is het een wat rommelig stukje, maar ik heb geen zin het netjes te maken. Ha! rebel die ik me daar ben. (...meer)

¶How about a nice cup of ...

Thee in het donker op zo'n warmhoudtwaxinelichtje ziet er best een beetje spooky uit.

Vindt u niet?

¶Krav Mwah-ga

Ik heb de meest ideale lichaamsbewegingsgerelateerde vrijetijdsbezigheid allang gevonden. B-boying is mijn ding. Niet omdat ik er nou bijzonder goed in ben, ook niet omdat ik helemaal hardcore hiphop ben. Nee, gewoon omdat het een van de leukste dingen is om te doen. Ultieme vrijheid, slechts beperkt door de steeds verder oprekkende grenzen van je lichaam. Niemand die je zegt hoe je iets moet doen, maar wel altijd mensen in de buurt om advies van te krijgen. Bovendien een goede manier om mensen te leren kennen van "diverse culturele achtergronden" zoals dat zo lelijk heet. Of ik er verder iets aan heb weet ik niet. Het is leuk om met demo's mee te doen en zo wat respect te verdienen en ach, je blijft er mee in vorm.

Desalniettemin kan het geen kwaad om af en toe iets anders te proberen. Zo redeneerde ik toen ik onlangs een proefles Krav Maga onderging. Goede vriend Hartman vroeg me of ik toevallig ook interesse had in deze Israëlische zelfverdedingstechniek.

Onwennig stond ik met mijn trainginskleren in de sporthal. Normaal was ik allang begonnen met een beetje op mijn handen staan, maar nu wachtte ik tot de instructie begon. Raar was het om precies na te doen wat iemand mij voordeet.

Krav Maga is effectief. Na een les had ik al het gevoel me beter te kunnen verdedigen. Alleen... verdedigen waartegen? We leerden slaan en schoppen, en ons los te maken als je werd vastgepakt. Ik oefende samen met een lief klein meisje. Bij een bepaalde greep waarbij de pols moest worden vastgezet voelde ik niets. We vroegen het aan de instructrice, ze probeerde de greep "Hm, ik leun nu ongeveer met mijn hele gewicht, voel je niets?" "niet echt" zei ik. "Dan heb je sterke en soepele polsen." "Hmja ik doe aan breakdance, dus daar zou het mee te maken kunnen hebben."

"Breakdance?" zei het lieve kleine meisje "Wat doe je hier dan?"
En daar had ze wel een punt geloof ik.

¶Paul Ekman is waarschijnlijk een beter psycholoog dan wiskundige

Na enig oefenen met de "subtle expression training tool" ben ik tot de conclusie gekomen dat de expressions dan misschien zeer sublte zijn, de onderliggende berekening van het percentage goede antwoorden is dat niet bepaald.

(Overigens wel behaald op de hoogst mogelijke snelheid, ja, lollyman is facial expression expert)

¶Lollyman als helderziende

Ik rook. Misschien een pakje per maand. Al jaren. Ik zou daar ongetwijfeld een weinig noemenswaardig stukje over kunnen schrijven, maar dat doe ik niet. Nu niet. Voor het huidige weinig noemenswaardige stukje is het alleen belangrijk dat u weet dat ik rook, zo af en toe.

Ik besloot een pakje sigaretten te kopen, waarom wist ik niet precies. Meestal koop ik sigaretten pas als ik er zin in heb, of als ik zeker weet dat ik ga roken, bij een pokeravond bijvoorbeeld. Maargoed, je weet nooit wanneer sigaretten van pas komen. Eigenlijk nooit, want je gaat er dood aan, maar daar dacht ik dan weer niet aan toen ik ze kocht.

Ik stond op. Waarom wist ik niet precies. Waarschijnlijk wilde ik iets doen waarvan ik halverwege vergat wat het was. Ik liep richting deur. Er werd op mijn deur geklopt en ik deed open. Het was mijn huisgenote, die er van schrok dat ik zo snel open deed. Of misschien schrok ze wel dat ik uberhaupt open deed, want normaal roep ik gewoon "ja!". Ik heb haar niet gevraagd waarom ze schrok, het zal wel altijd een mysterie blijven...

Afijn, Mijn huisgenote weet pas sinds kort dat ik rook, toen ik op een zomerse avond in april bij haar op het balkon een sigaretje had opgestoken bij de pastis. Wat maar weer wil zeggen dat ik niet rook als een ketter... meer als een niet zo heel erg vrome katholiek.

"Heb je misschien een sigaretje voor me?" vroeg ze "ik heb de mijne in mijn nieuwe huis laten liggen, en ik heb, na een hele dag klussen daar, wel zin in een sigaretje." Mocht u het niet uit de vorige zin hebben kunnen afleiden: deze huisgenote gaat binnenkort verhuizen en is momenteel aan het klussen in haar nieuwe huisje.

"Maar natuurlijk!" zei ik, en met een eenvoudige armbeweging pakte ik de sigaretten van het kastje naast de deur.

Als helderziende voorzie ik verder dat u dit stukje niet zo heel interessant vindt.

¶Een goedkoop stukje

Het goedkoopste toetsenbord kopen bij de Mediamarkt:
zul je net zien dat van alle toetsen het de backspace toets is die zo af en toe blijft hangen...

¶Lollyman and a job well done

"Acquisitie wordt niet op prijs gesteld"

Vanaf januari tot nu was ik interim management assistent. Ik verving de management assitente die met zwangerschapsverlof was. Ik werkte ongeveer 20 uur in de week bij een jeugdzorginstelling.

"Functie-eisen: HBO werk- en denkniveau"

Mijn huur is veel te hoog, mijn IBG-lening is afgelopen en om de een of andere reden moet ik ook elke maand geld aan de Universiteit betalen (dat heeft iets met een studie te maken, geloof ik). Samengevat: ik had geld nodig. Ik besloot, godbetert, te doen wat normale mensen dan doen: werken.

"Mondelinge en schriftelijke uitdrukkingsvaardigheid voor het te woord staan van in- en externe relaties, het verstrekken van informatie, het voorbereiden van (beleids)notities en het afhandelen van correspondentie"

Uiterst creatief ging ik te werk bij het zoeken naar een baan. Ik trok enigszins fatsoenlijke kleren aan en stapte het uitzenbureau binnen. U weet wel, die grote, van dat muziekje.
"Hallo, ik ben op zoek naar werk."
Ik verwachte een warm welkom. Welkomsgeschenken, complimenten voor mijn keuze voor hét uitzendbureau, mooie intercedentes die mij zouden zeggen: "kom maar, neem hier maar plaats, vertel eens, wat zijn je wensen?"
In plaats daarvan kreeg ik bij de balie al te horen:
"hoeveel uur per week kan je werken?"
- "Maximaal 20,"
"Nou dat wordt dan lastig..."
Pardon?

"Stressbestendigheid in verband met de werkzaamheden die onder tijdsdruk staan en waarbij verstoring een rol kan spelen."

Randstad is niet mijn vriend, zoveel was duidelijk. Dus liep ik verder naar Tempo Team. Daar werd ik iets hartelijker ontvangen. Wel werd ik voor de keuze gesteld: tele-marketing, thuiszorg of horeca oproepkracht. Nouja dat was in elk geval iets. Ik koos voor de horeca. "Kan je met drie borden lopen?" ja, dat kan ik wel. Ze vroegen het alsof het het summum van horeca ervaring is om met drie borden te kunnen lopen. Zoiets kan je in één minuut leren, net als tafels afruimen. Maar horeca uitzendkracht wordt je bij Tempo Team alleen als je ervaring hebt. Ontwikkelen van potentieel, daar doen ze blijkbaar niet aan. Maargoed, ervaring die heb ik wel en ik maakte een afspraak voor volgende week. Ik moest legitimatie mee nemen, een wit overhemd, een zwarte pantalon en zwarte schoenen.
"Zal ik het even voor je opschrijven?"
- "Nou, eh, dat lijk me niet echt..."
"ik schrijf het wel even voor je op, hier heb je m'n kaartje met daarop de spullen die je nodig hebt en het tijdstip van de afspraak."
Je moet met drie borden kunnen lopen, maar verder mag je een volslagen idioot zijn als horeca oproepkracht.

"Het coördineren, bewaken van de voortgang en controleren van de uitvoering en kwaliteit van de werkzaamheden."

Voor de tweede keer liep ik het gebouw van Tempo Team binnen, netjes volgens het tijdstip en datum die op het kaartje stonden geschreven.
"Ik heb een afspraak met Rosa"
- "Eens even kijken... oh, je staat niet in het systeem... Kan je met drie borden lopen?"
"Jahoor"
- "Heb je een wit overhemd, zwarte pantalon en zwarte schoenen bij je?"
"Ja"
- "Okee, mag ik ze even zien? Ok, dat is in orde. Aisha zal je zo wel helpen."
Aisha stelde zich voor en vroeg:
"Kan je met drie borden lopen?"
Ik begon hier een slecht gevoel bij te krijgen, maar ik liet alles over me heenkomen. Netjes doorliep ik de inschrijfprocedure. Ik maakte een werkafspraak bij een collega van Aisha en ik bevestigde nog maar een keer dat ik met drie borden kan lopen.

"Het zelfstandig concipiëren en vewerken van correspondentie en andere bescheiden van inhoudelijke aard aan de hand van summiere aanwijzingen."

Ok, ik had nu werk, maar echt blij was ik er niet mee. Op aanraden van een huisgenoot probeerde ik het bij ASA studentenuitzendbureau. Ik stuurde een mailtje dat zich laat samenvatten door: "luister, ik heb al werk, maar als jullie iets beters hebben hoor ik het wel. Bijgevoegd mijn CV"

"De management assistent wordt gesalarieerd in schaal 7 (maximaal € 2588,38 bruto bij een dienstverband van 36 uur)."

Een uur na het sturen van mijn e-mail aan ASA werd ik gebeld, ik kon aan de slag als management assistent. Er werd nog gevraagd of ik aan de eisen voldeed, maar ik wimpelde dat vakkundig af door te be-amen: "natuurlijk kan ik met drie borden tegelijk lopen!"

¶Gans in het groen

Park "oog in al" leent zich voor een mooi plaatje.

¶Ra ra sportman

Wat denkt u, welke sport beoefent de persoon afgebeeld op onderstaande foto?

Het antwoord volgt binnenkort.

¶Ziekmelden

Een goedemorgen, jeugdzorginstelling, met Lollyman.

- (heel erg heese stem): goedemorgen *kuch* met Anita *uche*

(Collega Anita verzorgt de plantjes en dergelijke bij de jeugdzorginstelling) 

Heej! goedemorgen!

- (heese stem vervolgt) Ik wil me even ziekmelden

Nou! ik hoor het zeg!

- Jah, ik heb nogal last van mijn schouder.

Ehhh?

- Oh, ja, *kuch* ik ben altijd een beetje schor 's ochtends. 

¶Lollymans willekeurige jeugdherinnering II

Als kind zie je de wereld anders. Als kind is de wereld anders.

Kijk maar eens hoe een kind beweegt, hoe kleiner het kind hoe moeilijker de alledaagse bewegingen zijn. Je staat er vrijwel nooit bij stil hoe makkelijk routinehandelingen zijn zoals je aankleden, veters strikken en dingen opvouwen, tenzij je ziet hoeveel moeite een klein kind er mee heeft. Tandenpoetsen is ook zo'n routinehandeling. Zo eenvoudig als het nu is, zo lastig was het ooit in het begin. Tegenwoordig kan je je nauwelijks voorstellen dat je dat ook ooit eens moest leren. Ik kan me nog herinneren dat er bij ons op de basisschool in de eerste klas een vrouw (een juf, want alle vrouwen die je op school iets leren zijn juf) kwam vertellen hoe je moest tandenpoetsen. Toen ze bij het onderdeel spoelen was aangekomen vertelde de juf dat je dat in ieder geval drie keer moet doen. Daarop vertelde ik trots dat ik wel eens 30 keer gespoeld had.

Dat was iets dat ik graag met de tandenpoetsjuf en de klas wilde delen.

Het was een experiment geweest. Eens kijken wat er gebeurt als je heel vaak spoelt. Er gebeurde niets, uiteraard. Misschien dat ik nog wel verder door was gegaan, als ik verder kon tellen dan 30... De tandenpoetsjuf zei dat het belangrijk was om goed te spoelen, maar dat dertig keer nou ook weer niet hoefde.

Ja, als kind zie je de wereld heel anders.

¶Zomaar een zaterdagochtend in de achterhoek

Ok, niet zomaar een zaterdagochtend.