¶Lollyman over flirten
Het is mij opgevallen dat wanneer vrouwen iets bij zich hebben - laten we zeggen een hondje - het flirten makkelijker wordt wanneer je eerst naar het hondje kijkt en lacht en vervolgens naar de vrouw.Deze truc is echter niet feilloos, eerst naar hondjes kijken werkt prima, eerst naar borsten kijken werkt helaas minder...
¶Lollyman koopt alvast maar wat zandzakken
Zeg, niet om het een of ander, maar die klimaatverandering zet anders ook lekker door, als ik dit soort fauna een beetje in mijn straat gaat fourageren...
¶Wie ent zal oogsten...
Er zijn dingen die ik u - oh fantastische lezer en mag ik zeggen dat uw haar zo leuk zit vandaag - nooit verteld heb. Eén van die dingen is dat ik omstreeks 2001 CE paddestoelen heb gekweekt. Ieder zijn hobby, zal ik maar zeggen. Samen met een huisgenoot kweekte ik oesterzwammen, shiitake en stropharia en we hebben er zelfs een goed bezochte website over gemaakt. Jottem!Hobby's zijn net mensen, sommige blijven, anderen gaan. En soms kom je een oude hobby weer eens tegen, en is dat een prettig weerzien, wat bij mensen niet altijd het geval is, waardoor de vergelijking niet helemaal opgaat, maar ach, u begrijpt wat ik bedoel.
Paddestoelen kweken is niet moeilijk. Je hebt een voedingsbodem nodig, je hebt met de gewenste schimmel doorgroeide voedingsbodem nodig (substraat genoemd) en de juiste omstandigheden. Je maakt de voedingsbodem geschikt, vochtig dus, voor de schimmel en je gooit er wat substraat door (enten genoemd). En dan wacht je. Alleen op het gebied van de "juiste omstandigheden" wil het nog wel eens fout gaan, zo ook bij onze poging om shiitake te kweken. De berkenstammen lagen waarschijnlijk te open in de tuin om de shiitake echt te laten groeien...
Maar omstandigheden kunnen veranderen. Afgelopen weekend was ik vanwege een huisfeestje in mijn oude studentenhuis, de dag na het feest liep ik met mijn brakke hoofd door de tuin. De boomstammen die we 6 jaar geleden hadden geënt en waar nooit paddestoelen op hadden gegroeid, waren nu volledig overwoekerd met onkruid. Ik keek tussen het onkruid en lo and behold! daar groeiden shiitakes! Zes jaar te laat, maar toch...
Ik plukte wat mooie exemplaren waar ik 's avonds soep van maakte. Maar als ik heel eerlijk ben, die van de supermarkt smaken beter...
¶Begrip
Toen de bromvlieg voor de 3.593e keer door het glas van het raam heen probeerde te vliegen, sprak ik hem verzuchtend edoch begripvol toe:
"ja jongen, zo voel ik me ook wel eens..."
¶Afstudeer gerelateerde zelfreflectie
Could prison cells be in my brain?For they're safe inside the cover of a dirty face
Iets houdt me tegen, iets houdt me tegen om af te studeren. Dat 'iets' ben ik zelf, mijn hoofd sputtert tegen. Iedere dag lever ik een gevecht voor motivatie, dat gevecht win ik een paar uur waarna alles weer in elkaar zakt. Ik ben geen goede student, dat hoeft niemand me te vertellen, maar de moeite die het mij kost om mijn studie af te ronden laat zich niet alleen daardoor verklaren. Wat zich voordoet als stagnatie wil gezien worden. En wat gezien wordt kan zich bevrijden... zeggen ze...
And everybody finds a college graduate with joy
While I'm happy just sipping tonic water with lemon and lime
Het enige waar ik echt goed in ben is leven. Mijn "natuurlijke staat" is geluk. Ik smeer een boterham met kaas, komkommer, tomaat en een toefje mayonaise. Ik drink er een glas melk bij, en ziedaar, ik ben gelukkig. Invloed is iets wat ik zoveel mogelijk probeer te ontduiken. Ik weet niet goed wat ik aanmoet met verwachtingen en verantwoordelijkheid. Ik heb nooit hard hoeven werken en toch hoor ik bij de rijkste 8 procent van de wereld. Ik geloof in een soort van Karma, maar ik twijfel of wat ik doe er toe doet. Mijn ouders hebben in mijn studie geïnvesteerd, ik zou ze erg gelukkig maken door af te studeren, maar daardoor gaat het niet sneller.
And I cannot lie, faces drop into the fire
I get by all the time on a shelf above the door
And it shouldn't be clear but it's not for me to decide
It's a delicate degree
It's a number I can see
Ergens verwachte ik dat ik ongelukkig zou worden, dat ik me het toppunt van kansloosheid zou voelen. Maar dat is niet zo, en soms voel ik me dáár dan schuldig over. Ik ben er van overtuigd dat mijn afstudeerproject afkomt, ik weiger om mijn weekenden er voor op te geven of te stoppen met sporten of, ik noem maar wat, te stoppen met webloggen. Toch neem ik een risico. Ik heb gaten in mijn CV zoals dat heet. Ondanks dat ik straks afgestudeerd ben met veel extracurriculaire ervaring ben ik al lang geen "high potential" meer. Te lang gestudeerd, te lage cijfers. Mijn marktwaarde is niet zo hoog.
You sit at home up late at night
When it's beginning to arrive
And honestly
I don't see the need for any routines
Ik kan er niet mee zitten, daar zit ik mee. Een echt serieuze carrière ambieer ik allang niet meer, ik ga wel ergens werken en ik zie wel, en ik verdien waarschnijnlijk nog wel boven modaal ook. Maar probeer ik mezelf misschien iets duidelijk te maken? Studeer ik niet af omdat ik niet weet wat ik wil? Moet ik die vraag eerst beantwoorden voordat ik iets futiels als een afstudeeropdracht eindelijk kan afronden? Voor zover ik wel weet wat ik wil: de ideeën en plannen die ik heb voor mijn leven laten zich nu nog niet realiseren, daarvoor heb ik eerst werkervaring en een beetje geld nodig, dus afstuderen brengt die doelen dichterbij. Ik denk dat ik het antwoord niet ga vinden en dus maar gewoon traag, maar gestaag, mijn studie af ga ronden. Hopsakee!
And all this ground beneath my feet
Has decided not to crumble into the sea
I walked in a house, it smelt of paint
And the ceiling it has no trouble with me
(lyrics: Thirteen senses - The salt wound routine; zo ongeveer net zo vaag als mijn gedachten omtrent dit onderwerp :) )
¶3 jaar, 300 posts, hang de vlag maar uit!
Dit is het dan. Lollymans log bestaat 3 jaar en in die tijd heb ik, met een enigszins geforceerde eindsprint, 300 stukjes geschreven.En waarvoor? Heb ik er iets aan gehad? Doet het er toe?
Ach, dat loggen, absoluut nergens goed voor. Ik heb er geen zak aan gehad, u waarschijnlijk ook niet. Natuurlijk doe ik er niet toe, gerommel in de marge, dat is het.
Maar, toegegeven, ik heb me er wel mee vermaakt. En hopelijk u, mijn lieve lezer, zo heel af en toe ook.
¶299
Ik weet het niet...Driehonderd stukjes zou ik schrijven. Op dit moment leg ik mijn hand aan de 299e en ik heb geen idee wat ik met u zou moeten delen.
Ik bekijk mijn laatst genomen foto's en zie daar niets moois tussen staan. Ik bekijk wat concept stukjes en beoordeel ze als te slecht geschreven, te persoonlijk, niet meer relevant, of nog niet af. Ik probeer mijn geheugen, heb ik nog dingen meegemaakt die zich mooi laten beschrijven? Ik beoordeel van niet.
Eigenlijk wilde ik u vertellen hoe het met me gaat. Voor een weblog dat vrijwel geheel over mezelf, mezelf en mezelf gaat doe ik dat toch verdacht weinig. "Status leven" zou dat stukje heten, maar ik heb er geen zin in. Het gaat goed met me, en daar moet u het maar mee doen.
Overigens moet u niet verwachten dat ik nu in het tempo van de afgelopen week blijf doorposten. Ik heb nog veel te doen. Ik wil ook achter de schermen het een en ander aan lollyman.nl aanpassen, heel misschien zelfs een nieuwe lay-out. En verder twijfel ik al jaren over die anonimiteit van mij. Ik vind het prettig dat als er gegooglet wordt op mijn naam, mensen niet bij mijn weblog uitkomen, maar ik plaats ook nooit echt herkenbare foto's van mezelf op de site en ik vraag me af of dat nou nodig is. Ik merk dat als ik een nieuw weblog lees ik me altijd afvraag hoe die persoon er uitziet. Dus misschien dat hier toch ooit nog herkenbare foto's van mij verschijnen. Dan weet u dat, dat u niet verbaast opkijkt straks.
Einde van de huidhoudelijke mededelingen. Ik hoop dat u een goede dinsdag heeft, maak er wat moois van!
¶Lollymans afgelopen werk (deel II)
Mijn werk als management assistent van een jeugdzorginstelling is sinds een paar weken voorbij. Volgens de mores van de jeugdzorg nam ik afscheid met de sociaalAan alle medewerkers,Je kan vier maanden lang goed je best doen, je werk op tijd afhebben, maar de hoeveelheid complimenten die je daarvoor krijgt verbleken bij de hoeveelheid die je krijgt voor het zelf bakken van taart.
Vandaag heeft lollyman (interim management assistent) met drie heerlijke zelfgebakken taarten afscheid genomen bij Onze Jeugdzorginstelling. Lollyman heeft de afgelopen vier maanden Anneloes op voortreffelijke wijze vervangen. Enzovoort.
(Dat is niet bitter bedoeld, ik bedoel, ik zal bijvoorbeeld nooit een compliment van de schoonmaker krijgen omdat ik mijn werk op tijd afheb, da's logisch.)
¶Maar ik heb wél een sociaal leven, echt
Voor alle duidelijkheid, dat ik nu twee keer per dag stukjes aan het plaatsen ben betekent niet dat ik verder geen leven meer heb. Pivot kent 'timed publish', dus misschien ben ik wel helemaal niet thuis als op lollyman.nl een nieuwe post verschijnt. Echt niet. Of lig ik nog te slapen, dat kan ook. Echt wel.Om het voorgaande kracht bij te zetten:
- Zondagavond kwamen er wat vrienden eten, daarna kwamen er nog meer vrienden, daarna gingen we met wat minder vrienden de stad in en bleven er nog minder bij mij crashen.
- Maandagavond kwam M. langs.
- Dinsdag kwam mijn zus op bezoek.
- Woensdag bleef B. eten en bier drinken.
- Donderdag, toegegeven, heb ik niets sociaals gedaan.
- Vrijdagavond had ik een feestje en gingen we met de mede feestbezoekers nog even de stad in, tot een uurtje of zes.
- Zaterdagavond, "zullen we dan toch nog maar even de stad in gaan?" ging ik met huisgenoten de stad in.
- Zondag ging ik bij B. met M. film kijken
¶Lollyman en de wandelclub
Schotland, mooi land, goede whisky. Nooit geweest. En dus kwam er het plan om daar met vrienden heen te gaan, beetje van het landschap genieten, beetje whisky drinken. En hoe kan je Schotland nou beter ontdekken dan te voet? Nou, met de auto, of trein, vonden sommigen...Maar het lopen-concept werd doorgedrukt, en omdat er wel goede afstanden gelopen moeten worden, wordt er nu geoefend. Het begon met het voetstappenpad, daarna was Zuid-Kennemerland aan de beurt, vervolgens de Veluwe en inmiddels zijn we begonnen aan het Utrechtpad.
Nu vraagt u zich misschien af, lopen is dat niet meer iets voor 50 plussers? Waarop ik antwoord, welnee, wandelen is hip.
¶Lezersinitiatief
In de afgelopen drie jaar heb ik u als lezer zo af en toe iets gevraagd. Meestal was dat niet een heel groot succes. In de eerste plaats natuurlijk omdat mijn weblog eigenlijk helemaal niet gelezen wordt en in de tweede plaats omdat u tenslotte wel iets beters te doen heeft.Ooit vroeg ik u om een foto uit te kiezen bij mijn flickr account, waar ik vervolgens een verhaal over zou gaan schrijven. Hartman was de enige die reageerde en wilde een verhaal over de zielige merel die niet wegvloog. Welnu Hartman, ruim twintig maanden te laat, gaat je wens in vervulling.
De merel op het tuinpad
Langs het tuinpad van mijn
Maar temidden van al deze vogels was er één anders. Deze vogel, een merel, vloog niet weg. Vanmorgen vloog ze nog, wellicht, onbelemmerd en gracieus, wellicht, maar nu niet meer. Eenmaal reed ik haar bijna van de sokken, zou ze die hebben gehad.
Ik kan slechts gissen naar het einde van de merel die niet wegvloog. Stierf ze een hongerdood toen de pruimenboom geen vruchten, oh! als eieren zo groot, meer droeg? Werd ze opgegeten door de poes Miepie? Waarom doen poezen van die erge dingen? Dat heeft zo'n vogeltje toch niet verdiend? Of heeft ze de kracht gekregen om weer te vliegen, onbelemmerd en gracieus?
Ik kan alleen maar hopen op het laatste.
¶Lollymans afgelopen werk
Mijn werk als
Bij de verjaardag van mijn oma praatte ik met een nichtje die als hulpverlener in de jeugdzorg werkt. Ik vertelde dat ik gestopt was met werken en ze zei dat ze dacht dat ik nog zou doorgaan met werken als degene die ik verving weer terug was. Ik had tot op dat moment nog niet echt nagedacht over het waarom en kon niet veel anders zeggen dan: "mja, ik vond het aanbod eigenlijk een beetje te vaag." Mijn nichtje antwoorde: "Tja, zo is de jeugdzorg: vaag."
Inderdaad. En vaagheid is niet iets dat ik op dit moment kan gebruiken.
¶Lollyman en tafelslaapjongen
Ik zie meer dan ik wil zien.Om de een of andere reden ben ik nogal waarnemingsvaardig. Daar kan ik verder ook niet zoveel aan veranderen. Dat ik zie wat mijn overburen uitvoeren heeft niets met voyeurisme van doen. Echt niet. Ik heb overburen aan de kant van mijn kamer, maar ook overburen aan de kant van de keuken. Aan de overkant van de keuken zit de gemeenschappelijke ruimte slash keuken van een studentenhuis. Tenminste ik vermoed dat het een studentenhuis is; de tv staat altijd aan, ze zijn tot laat nog wakker, er wordt ge-gamed, er staat altijd afwas op het aanrecht.
Mijn favoriete bewoner is tafelslaapjongen. Tafelslaapjongen is een hoogblonde jongen die 's avonds laat graag tv kijkt. Hij zet daarbij een stoel aan de tafel en leunt met zijn rechterelleboog op tafel, terwijl zijn rechterhand zijn hoofd ondersteund. Regelmatig valt tafelslaap jongen daarbij in slaap. Tenminste, dat vermoed ik. Een keer ging ik om 1 uur 's nachts nog even de stad in. Tafelslaapjongen zat toen in de karakteristieke houding voor de tv. Toen ik drie uur later terugkwam zat tafelslaapjongen in exact dezelfde houding, naar exact dezelfde herhalingen van het journaal te kijken...
Waarom tafelslaapjongen mijn favoriete bewoner is? vraagt u. Als ik hem zie voel ik mijzelf weer een beetje minder kansloos.
¶Weer eens iets anders
Dat in je droom je mobiele telefoon gaat, de hele "realtone" afspeelt, je wakker wordt en dat dan blijkt dat je telefoon niet is afgegaan.¶Compliance & conformity
Stel u levert uw afstudeeropdracht in bij een docent, deze stuurt de opdracht terug met opmerkingen. Stel deze docent heeft het woord "extensive" doorgestreept en vervangen door "exhaustive". Stel u bent er van overtuigd dat beide woorden juist zijn, laat u dan in de volgende versie die u inlevert het oorspronkelijke "extensive" staan, gewoon om een punt te maken? Of conformeert u zich en zet u netjes "exhaustive" neer?¶Lollyman werd gescout (soort van)
Het was koninginnedag. Of beter koninginne-avond. Terwijl Amsterdam alweer rustig aan het worden was, dansten wij verder in Amstelhaven, waar het eigenlijk ook rustig aan het worden was. Na eerder die dag opeengepakt te hebben gestaan op het Rembrandtplein, was het heerlijk om nu de ruimte te hebben om te dansen. We gingen los. Ik deed wat basispasjes breakdance, vooral niet teveel, breakdance en alcohol blijft een slechte combinatie.Toen ik bij de bar stond om wat drankjes te bestellen kwam er een man naar me toe:
"ik hoorde dat je goed kon dansen."
- "Jij zegt het," zei ik
"Nouja, zij zei het," en hij wees een meisje aan.
De man heette Onno en hij werkte voor een radiostation. Voor de promotie van zijn radiostation waren ze op zoek naar dansers, ik kon er 20 Euro per uur mee verdienen, zei hij. Bij het verhaal drukte hij een papiertje in mijn handen. Ik hoefde alleen maar een mailtje te sturen naar onno@onninfm.nl.
