¶Avatar... het einde!
Afgelopen week is seizoen 3 van Avatar, the last airbender afgesloten. De langverwachte finale werd eindelijk uitgezonden... en was fantastisch!En nu?
Ik moest maar eens wat gaan doen met mijn leven...
¶Lollyman en sex... en ohja & de city
Sex & the city, ik kom er maar gelijk voor uit, vind ik een leuke serie. Ik begrijp dat de doelgroep bestaat uit vrouwen, maar hee, de thema's seks en liefde zijn ook voor mannen interessant. Sex & the city is intelligent en goddank niet preuts, wat over maar weinig Amerikaanse series gezegd kan worden. Ik heb het nooit vervelend gevonden om naar SATC te kijken en heb dan ook behoorlijk wat afleveringen gezien. Ik was dus wel benieuwd naar de film...Ik besprak bovenstaande met mijn zus en zij stelde voor om samen naar de film te gaan. Mij welbewust dat dit geen typisch mannelijke activiteit zou zijn, dacht ik: "ach, waarom niet? Als de film niets is zit ik elk geval in een zaal vol vrouwen, het kan erger..."
Dus daar zat ik dan in, inderdaad, een zaal vol met vrouwen en twee andere mannen. De film vond ik best OK, al kon ik merken aan de reacties van de rest van de zaal dat zij meer genoten dan ik.
In de pauze werd ik aangesproken door twee vrouwen: "Ben je verplicht meegekomen, of ben je vrijwillig?"
- "Vrijwillig," antwoordde ik. Om daaraan toe te voegen: "ik heb me zelfs voorbereid door de DVD box van het laatste seizoen van de vriendin van een vriend te lenen."
"Zozo!" was de reactie van de vrouwen.
Ik liep verder de rij stoelen in, met mijn zus achter me aan. De vrouwen spraken nu mijn zus aan: "hoe kom je aan zo'n kerel?"
- "Nou, het is mijn broer," antwoorde mijn zus.
"Oh! Is hij homo?" vroegen de vrouwen met een dergelijk opzettelijk volume dat ik de vraag kon horen.
- "Neehoor," zei mijn zus.
Twee vette knipogen naar mij, van de twee vrouwen, waren mijn beloning. Als de film echt slecht was geweest, was het hierdoor bijna toch nog de moeite waard geweest.
¶En ergens in Rusland juicht een meisje als Oranje verslagen wordt
Op het strand van Bulgarije leerden we elkaar kennen. Zij een Russisch meisje, intelligent, ongewoon, vrolijk. Het was gezellig, niet meer dan dat. We wisselden e-mail adressen uit, zoals dat gaat. Ik had niet verwacht dat er meer uit zou komen dan het eenmalig uitwisselen van foto's, maar we hebben nog steeds contact, sporadisch dat wel. We delen een interesse voor fotografie en door haar weblog zou ik willen dat ik Russisch kon lezen...Het EK voetbal bracht ook ons weer in contact. Natuurlijk, Rusland versloeg, onder leiding van onze Guus, het Nederlands elftal glorieus. Euforisch was ze. Ze vertelde hoe zij de overwinning had ervaren en sloot af met: "excuse me my happiness." Ik werd geraakt door de oprechtheid van die zin...
En dat maakt dat ik zeg: ik vind voetbal mooi.
¶En ergens in Polen, juicht een meisje als Oranje scoort
Ruim twee jaar geleden was het. Ik zag haar dansen, onbevangen, energiek. Ik sprak haar aan, ik zei iets over haar dansen, en vanaf dat moment ging alles zoals het hoort te gaan. Ze woonde 50 meter bij mij vandaan in een flat vol met internationale studenten. Ik fietste met haar mee naar huis, zei dat ik had gehoord dat er in haar flat altijd zulke leuke feestjes waren. Ze nodigde mij uit voor zo'n feestje en we wisselden nummers uit. Op dat feestje waren we vrijwel de hele avond samen, we praatten honderduit. We gingen naar haar kamer en zij speelde gitaar voor me en zong Poolse liedjes. Het werd licht buiten, we zoenden. Een patroon dat zich nog vaak herhaalde, nog nooit had ik iemand ontmoet met wie ik zo vaak de zon zag opkomen. Nog nooit had ik een meisje leren kennen met zoveel energie.Het was een zorgeloze tijd, zomer, een soort verlengde vakantieliefde. In dezelfde periode was het wereldkampioenschap voetbal. Ik werd meegezogen in het internationale studentenwereldje. Het WK was nog nooit zo leuk geweest.
Twee en een halve maand nadat ik haar had leren kennen ging ze terug naar Polen. Daarna heb ik haar niet meer gezien. Wel hebben we per e-mail nog contact. Het Europees Kampioenschap voetbal bracht bij mij veel herinneringen aan twee jaar geleden naar boven. Nadat Oranje had gewonnen van Italië feliciteerde ze mij al met de winst van ons voetbalteam. Na de wedstrijd tegen Frankrijk mailde ze het volgende:
After our unsuccessful games, now I'm Dutch team fan with orange t-shirt and Orajne team scarf. :)
En dat maakt dat ik zeg: ik vind voetbal mooi.