Lollymans log

¶Lollymans Lowlands 2008

Het was weer mooi. Het weer was mooi. Ik zou hier een corny stukje kunnen schrijven over welke concerten wel leuk waren, welke niet, hoe gezellig het was (op de camping), hoe schitterend het weer, hoe ontzettend, maar dan ook ontzettend VET Booka Shade was, over de maansverduistering, over hoeveel vrienden je kan maken door op de camping om 5 uur 's nachts broodjes knakworst uit te delen, maar in plaats daarvan laat ik u achter met de harde feiten, zodat u kunt zeggen: "dus dat heeft lollyman dit jaar gedaan."

(...meer)

¶Lowlands baby!

Wanneer dit artikel verschijnt sta ik waarschijnlijk op Lowlands naar the Kooks te kijken. Dat is gewoon wat informatie die ik even kwijt wil. Na dit weekend hopelijk mooie verhalen.

¶Lollyman en haar boze bui

Het is vakantie, het is warm, de lucht is strakblauw. Ik bevind me op het terras, bij het zwembad van een groot toeristenhotel. Een hotel dat uiteraard wit van kleur is. Het is druk, overal zitten mensen op het plastic tuinmeubilair, er zitten mensen bij en in het zwembad. Ineens gaat vlakbij een mooi blond meisje op haar handen staan en gaat air tracks gooien (een toch wel redelijk ultieme bboy move). Er klinkt wat applaus van verschillende plekken.

Ik loop op haar af, het is toch geen mooie vrouw. Ze heeft nogal iets mannelijks. Ze heeft een bandana op haar hoofd en tatoeages op haar gezicht.
Ik zeg tegen haar:
"Je kan gewoon air tracks, hoe vet is dat! Weet je hoe weinig vrouwen dat kunnen." (ik weet eigenlijk niet eens of er vrouwen zijn die het kunnen, maar ik dek mezelf maar in door te zeggen "weinig").
- "Ja, maar er zijn genoeg vrouwen die 90's kunnen," reageert ze.
"90's zijn voor mietjes," zeg ik, wat onzin is.
- "oeoeh..." zegt ze, waarmee ze bedoelt: laat het ze maar niet horen.
"Nee, maar air tracks zijn continuous, 90's niet. Ik verwacht eigenlijk nog altijd dat Cico zich in zijn 90's gaat afzetten zodat ze continuous worden..."
- "Dan praten we ergens over!"
"Precies"

Ik geef het meisje een knuffel, gewoon omdat ik het een cool gesprek vond. Op dat moment sta jij er ineens, en zeg je: "wat is dit nou weer?!" Daar sta je dan, laarzen aan, spijkerbroek met gaten, blauw topje, oorbellen in, en een kartonnen doosje met een McDeluxe in je handen. Een beetje warm gekleed voor het weer. Wat mij betreft is er niets aan de hand, maar ik zie aan je gezicht dat dat wat jou betreft niet zo is, je loopt weg. Ik loop je achterna. Ik probeer het luchtig te houden en zeg: "Ga je al eten?" wijzend op de hamburger in je handen. Je herhaalt mijn zin op een manier die klinkt als de oorspronkelijke woorden en iets dat lijkt op een zeurderig "naa ne na naanaa." En ik zeg: "Jezus liefie, het was een knuffel" je reageert boos en zegt: "Waarom val je nou weer op zulke lelijke vrouwen." en je blijft ondertussen doorlopen...

Je loopt het hotel binnen, je loopt naar de lift. Ik loop achter je aan. De lift is er nog niet. Rondom de lift is een soort supermarkt en jij gaat op de grond zitten bij een gedeelte waar ze planten verkopen. Je zit naast van die plastic bakjes met violen. Ik sta op ongeveer vijf meter afstand en tussen ons in staan wat mensen verspreid in de rij voor de balie van het hotel die tevens de kassa van de supermarkt is. Jij kijkt boos, echt heel boos en je uitdrukking zegt: "ik ga dit nog heel lang volhouden en er is niets dat je kan doen om mij minder boos te laten kijken." Die uitdaging ga ik aan en met mijn handen en gezichtsuitdrukking, maar zonder iets te zeggen, gebaar ik: "kom dan! Doe het dan! Je durft het toch niet!" Je lijkt te begrijpen wat ik bedoel en je pakt de viooltjes op. Je haalt een kluitje violen uit het bakje en doet alsof je je klaar maakt om ze naar me toe te gooien. Tussen je boosheid verschijnt een ondeugend dreigende blik die zegt: "oh? dus je denkt dat ik het niet durf?" En met een gemikte worp gooi je de violen naar mij.

Ik blijf staan, buk niet, en doe niets om de op mij afkomende violen af te weren, ik sluit alleen mijn ogen. De violen landen op de bovenkant van mijn voorhoofd en stuiteren daarna door en landen, redelijk intact, in de bak met discount artikelen. Dat rekje van de supermarkt waar de producten liggen met een sticker "35 % korting". De boosheid is van je gezicht verdwenen en je moet lachen, terwijl ik stil blijf staan en emotieloos naar je blijf kijken. Een man die in de rij staat haalt behelpend een sliertje violenwortels met aarde van mijn voorhoofd. Ik blijf stoicijns, draai me om en pak de violen uit de discount bak. Met de violen in mijn hand loop ik naar je toe. Ik pak het lege plastic bakje waar eerder nog de violen in zaten en doe net alsof ik de violen daarin terug wil stoppen. Je staat nu naast me en ik denk: "weet je dan niet dat ik alleen jou leuk vind?" Ik zeg tegen je:
"Liefie, je hebt niet alleen een ontzettend bord voor je kop, je hebt ook nog eens een plant op je hoofd!" en terwijl ik dat zeg plaats ik de violen recht op je kruin.

We omhelzen elkaar en ik overweeg iets tegen je te zeggen dat ik nog niet eerder heb gezegd. Maar ik wil het niet voor het eerst zeggen om jouw boosheid te sussen. Ik hou dus verder maar mijn mond...

Ja, ik droom graag over je.

¶Lollymans bijnaam (haha een slechte grap in een titel)

De vrouw waarvan ik niet zo goed weet hoe ik haar moet noemen, noemt mij soms "poppetje". U begrijpt dat ik mij daardoor niet direct die stoere marlborro man voel die ik in werkelijkheid, diep van binnen, ben. Dus vroeg ik aan de vrouw waarvan ik niet zo goed weet hoe ik haar moet noemen, of zij mij geen mannelijker koosnaampje kon geven. Een plagerig "Nee" was het antwoord, waarop ik besloot de vrouw waarvan ik niet zo goed weet hoe ik haar moet noemen, Henk te noemen, wat ik de rest van dit stukje nu ook ga doen. Henk leek mij ongeveer een even goede beschrijving van haar als dat poppetje van mij is. Nog steeds niet helemaal gerust besloot ik het onderwerp in het kampvuur te gooien...

Afgelopen zaterdag zat ik namelijk met wat vrienden en een onbekend stelletje rond een kampvuur op het eiland Dode Hond. Ik zei "Henk noemt mij poppetje, wat is de ergste bijnaam die jullie ooit gekregen hebben?" Hierbij, de antwoorden, divers en verschrikkelijk, in volle glorie en met hun uitleg erachter:

"Ezeltje prik me" (synoniem voor: ik wil geen anale seks met je)
"Vrouwtje theelepel" ('ik weet eigenlijk ook niet zo goed waarom, volgens hem leek ik daar op?')
"Bosmarmotje" ('ik heb het daarna gelijk uitgemaakt')
"Ganzenkuikentje" (dit was de dame van het onbekende stelletje, de man: 'maar ze is soms ook echt een ganzenkuikentje')
"Stone-tje" (zei hij met een joint aan zijn lippen, maar waar de naam vandaan kwam legde hij niet uit).

Lieve Henk, bij dezen wil ik je laten weten dat ik eigenlijk best goed kan leven met "poppetje".

¶Lollymans project

Ik houd van mijn project KIM (Kennis & InformatieManagagement).
Ik houd van mijn werk.

Mailtje van mij:

Hallo Camiel,

Kan jij regelen dat ik toegang krijg tot de projecten die op intranet staan?
Het gaat daarbij met name om:
- Kennis en Informatiemanagement
- Klantenonderzoek 2007

Groet,
Lollyman

Mailtje van Camiel:

Hoi Lollyman,

Ik heb je overal toegang gegeven. De projectsite Kennis en InformatieManagement bevat overigens nog weinig kennis en informatie...

Groet,
Camiel

Ik houd van mijn werk.

¶Het is een dolle boel hier op de zaak

Beleidspresentatie
Uit de evaluatie van de vorige beleidspresentatie kwam een duidelijk signaal voor een dynamischer programma. Daarin zal niemand teleurgesteld worden. [...]

Langer feest
Ook is er voldoende gelegenheid om met collega’s van andere locaties te praten. We hebben het feestprogramma flink verlengd! [...] Het programma begint om 13.00 met een ontvangst en duurt tot 19.30 uur. Uiterlijk 20.00 uur keren de bussen weer huiswaarts.

¶Lollyman en de vrouw waarvan ik niet goed weet hoe ik haar moet noemen

"Heb jij eigenlijk een vriendin?" vroeg een collega mij.
"..." ik liet een stilte vallen en antwoordde uiteindelijk: "Nee."
"Je antwoord klinkt wat twijfelachtig."
"Tja..."

Niet alles hoeft altijd benoemd te worden, niet alles hoeft een label te hebben. Labels hebben een lading en die lading valt soms net iets te zwaar. En die lading valt voor sommigen ook zwaarder dan voor anderen. Op dit moment ga ik veel om met een mooie bijzondere vrouw. Ik vind haar leuk, zij vind mij leuk en we doen ons best elkaar beter te leren kennen. Ik heb door haar niet de intentie om andere vrouwen "beter te leren kennen". Ik ken haar halve familie al en er zijn plannen dat zij mijn familie leert kennen. Veel is onzeker, maar ik kan leven met misschien.

Het maakt mij niet uit dat onze omgang geen label heeft. Het maakt mij niet uit dat we geen verkering hebben, al is dat wel het doel. Het maakt mij niet uit dat ik haar niet mijn vriendin kan noemen...

...het praat alleen zo lastig met de buitenwereld.

Volgens goed webloggebruik kan ik haar "de VIHB" gaan noemen. Het idee staat me niet tegen, al verzin ik liever zelf iets...

¶Madrugada mnemonic

¶Lollyman doedelt ook